{mosthumbviewer: images/stories/easygallery/35/1184187856_100_5220.jpg, images/stories/easygallery/resized/35/1184187856_100_5220.jpg, , center} 

Parece que fue ayer cuando despediamos la edición número XI cuando ya está aquí la XII entrega de la Feria Franca Medieval de Betanzos, que se celebrará los dias 10, 11 y 12 de julio.

¿Novedades? Aparentemente ninguna: los barriles el viernes, moros y brujas el sábado, leprosos y torneo el domingo. Nada nuevo bajo el sol en principio, pero como siempre, a pesar de todo, cada entrega tiene algo especial. Tras el Leer mas.. el programa completo de actos de este año y un mapa para situarse.

Por cuarto ano consecutivo, o Brigantio irá a tomar Sada. Este ano cambia o formato, xa que hai menos equipos pero todo parece indicar que se tratará dun sistema de liguilla. O incremento no precio da inscripción conleva un aumento sustancial tamén no número de partidos. 2 partidos por semana (ou quizais 3) porán a proba a resistencia dos bravos brigantionos. A machada increméntanse tendo en conta que a maioría delas están a disputar o torneo de fútbol sala de Betanzos. Premios de ata 2200 serán un aliciente para manter o ánimo.

A pregunta é que Brigantio nos atoparemos este ano. ¿Será o carismático do primeiro ano, o arrastrado do segundo ou o desafortunado bo equipo do ano pasado? A plantilla está composta por: J (porteiro), Mauro, Valen, Iago, Dani, Manu, Pablo, Moi, Sera, David Bello, Angelito e Tiago. Toda unha garantía para competir por algo. O cuarto ano debe ser o da confirmación. Xa non será sorpresa. Será consolidación.

A continuación a foto dos máis buscados de Brigantio, os xogadores do  asalto a Sada 2009
Advertimos de que esta foto pode ferir afectar ás sensibilidade dos espectadores:

 Un lance do xogo en Sada 

Parece que convertir a Miño nun referente turístico do norte é a prioridade do Concello de Miño,  co seu alcalde á cabeza.  

Así se reza na web, onde se fala da urbanización do Piñeiro:

"...el Piñeiro no puede ni debe ser una simple “ciudad dormitorio”, tiene que ser un espacio no sólo con vida propia sino que atraiga también a otras personas ajenas a la urbanización; una amplia y atractiva plaza pública con edificios emblemáticos, con una dinámica zona comercial, con modernos y acogedores restaurantes y cafeterías dotados de cómodas terrazas que “inviten” a estar en la calle, con hoteles y espacios lúdicos... en definitiva, una ciudad nueva y atractiva no sólo para vivir en ella, sino para visitarla y disfrutarla, para “estar” en ella..."

É decir, un novo triunfo do ladrillo turístico giri sobre os montes e o aire puro. Deso e de máis cousas se informa no folleto que se pode ver dende a web.

Nese folleto, se destaca a "importancia do proxecto". Dise (transcribo literalmente, non atopei  nin sei se existe unha versión en galego):

En esencia, lo que deseamos con esta obra es cambiar nuestro modelo de pueblo (...) que harán de esta obra una visita obligada para nuestros turistas y convertirá a Miño en un lugar de referencia de todas las Rías Altas.

Ou sexa, o prioritario non é desarrollar as empresas de Miño, facer un polígono para que a xente traballe (o que sería máis ou menos razoable), senón que o prioritario é poñerse ó servicio de "nuestros turistas", caia quen caia, ou mellor dito, caia o que caia.

No folleto tamén se destaca que ten que ser rápido. Os motivos son apabullantes:

(...)Porque en el momento actual Piñeiro tiene fijada una línea de protección de costas de 100 metros. Si lo desarrollamos despues de que se adapte el PGOM (...) se llevaría hasta los 200 metros (...) no sólo se reducirían drásticamente los precios (n. do a.: que drama!!), sino que posiblemente no llegaría a urbanizarse jamás (...) Ha habido muchos intentos por desarrollar Piñeiro y todos han fracasado. Ya no nos podemos permitir un fracaso más.

Despois sigue dando motivos para facer o proxecto, decindo que crecer, crecer e crecer sempre é bo: "El crecimiento y el desarrollo nunca es negativo".

Sen embargo parece que non todo é tan bonito como esa web pinta. Non di nada do impacto ecolóxico que pode ter, nin que un dos atractivos de Miño é precisamente estar rodeado de bosque e marismas que se empeñan en borrar do mapa. Non é só unha apreciación persoal, parece que a lei, afortunadamente, non está do lado deste colosal proxecto, como podemos ver nesta noticia de La Voz. E ainda que o famoso folleto do que se fala antes non dí nada, na noticia destácanse algúns "detalles":

"Asimismo, y al igual que vecinos de la zona y colectivos ecologistas como Verdegaia los socialistas alertan de que la construcción de esta urbanización va a tener un impacto brutal en las playas de Miño, en la marisma ante la que está situada y en la zona protegida de la ría de Betanzos. «La depuradora no solo es ilegal, porque se ha construido en suelo rústico, sino que vierte en el río Baxoi y está en lugar totalmente inadecuado, que va a degradar la zona y la playa Grande»"

É decir, será un gran progreso para o pobo que haxa centros comerciais, bulevais, casas, prazas, campos de golf.... e unha praia chea de cagallóns.

"Quen algo quere algo lle costa" di o refrán, así que os veciños de Miño (e que non sexa o sono megalómano dun tío, como ben conta Javier Armesto no seu blog) deberán decidir con que se quedan. Eu, que non son miñoco de nacemento pero sí que pasei moito tempo da miña vida na praia grande, teño a miña decisión ben clara: eu quero seguirme bañando moito tempo nas limpas augas da praia grande. Non quero que se siga deteriorando, que xa bastante temos coa  fuga periódica de area ano tras ano. Quero chegar a Miño e que siga sendo o pobo tranquilo de sempre, tranquilade só rota pola feliz invasión masiva domincal de lujeses. Pero é a opinión dun brigantiono que nin pincha nin corta, pero que polo menos dende aquí trata de concienciar un pouco sobre o que está pasando.

Ogallá teñamos praia por moito tempo, con urbanización ou sen ela. Se finalmente se fai haberá que rezar para que todo o bonito que pintan sexa bonito e para que o malo sexa só cousa da imaxinación da oposición. Eso sí, o ladrillo sobre o monte seguro que non será imaxinado. C'est la vie!

Adeus, Monte Piñeiro... "por un puñado de dólares"

Hace casi un año, hablabamos en esta misma página de un gran libro: La carretera, de Cormac McCarthy. Ya en su momento comentamos que estaba en preparación una película basada en el mismo, film que por lo que se ve está ya a punto de caramelo.

El trailer impresiona por la gran fidelidad con el libro, algo que aunque ya sabemos que no es definitivo, si que aumenta las esperanzas de ver una película tremenda. Yo ya estoy ahorrando (porque ahora hace falta ahorrar) para las palomitas...

Pois si, eso parece. Segundo se pode ler no seu blog, Blancolexitimo abandona a nave ceporbiana cando esta parece ir cada vez mais a contracorrente de todalas correntes posibles.

Sen embargo, o seu adeus a CxB deixa no aire unha sensación escura, turbia en demasia para o que debería ter sido a despedida do pilar fundamental da agrupación cando menos na parcela virtual e ideolóxica. Despois do Leer mas, sigo.

Fundamentalismo islámico, terrorismo, fanatismo.... todo esto está moito de moda hoxe en día. Sen embargo parece (ou máis ben, nos queren facer crer) que esto só pasa no lado dos "malos", dos "moros terroristas".

Estos días quedei abraio vendo como o país máis poderoso do mundo entrena e adoctrina ós seus rapaces utilizando a XesúsCrito (para eles "J.C.") como excusa para facelo. Se queres un pequeno resumo de como se entrenan as novas cruzadas do século XXI, dalle a "Leer Más". Antes, aquí vos deixo unha pequena perla dos "greates hits" do documental.

Xa levaba bastante tempo pasando por aquí e preguntándome como faría para mandar unha carta a alguén que vivira nesta rúa. Ó principio pensei que pronto se corrixiría, pero despois de varios meses a cousa seguía igual e decidin, cámara en man, inmortalizar a gran confusión. Se queres ver algunha curiosidade máis entre Santa María e a Tolerancia, dálle a "Leer Más".

 {mosthumbviewer: images/stories/dunas/grandes/Imagen169.jpg, images/stories/dunas/miniaturas/Imagen169.jpg, , center}   

En cuanto puso un pie en la playa se dió cuenta de que algo no iba bien. El viento que azotaba la arena traia consigo un murmullo demasiado extraño, un eco distinto que le provocó un escalofrio de terror. ¿Qué eran aquellas cosas?¿Qué había ocurrido en aquel lugar?

Sobran las palabras...llega la polémica a Brigantio.com.

Hai uns meses surdíu a boa (boiiiiisima) idea de poñer un servicio nocturno de buses para evitar que os rapaces tivesen que coller o coche para ir de marcha.

Nalgunhas vilas, sobre todo no entorno de Carballo e Laracha, converteuse en todo un éxito e probablemente xa salvou máis dunha vida que remataría antes de tempo no asfalto. Sen embargo hai vilas onde a xente se resiste a dar o paso e segue sen crer no tranporte público. Nun mundo onde a política de "no sin mi coche" prima por enriba de todas as demáis é imposible que estas medidas teñan éxito. É certo que a comodidade é maior no caso do pequeno turismo, pero acaso.... non é cómodo non ter que estar 30 minutos buscando onde aparcar??..... non é cómodo poder vir no autobús sen medo a quedarse durmido ou poder estar tomando o que se queira sen medo a que se dé positivo no control de turno??

Outra pega que se lle podía atopar a esta medida no entorno Coruña-Betanzos é o horario. O derradeiro bus ven da Coruña ás 3, o cal non da moito xogo a non ser que se vaia ver unha peli (ideal xa que o bus para na praza de Ourense, preto duns coñecidos cines) ou de tapeo coa intención de vir cedo. Este servicio trátase do habitual dun sábado, proporcionado pola empresa Cal Pita.

Sen embargo, o que me levou a escribir esto foi que o pasado venres "santo" se facilitaron buses (cuio billete está escaneado abaixo) que viñan ás 1:30 e ás 5:00 directamente dende Coruña, cun pequeno rodeo por Santa Cristina, e o "éxito" foi tal que chegaría cun taxi para cubrir o servizo. O bus que veu ás 5 (hora habitual para concluír a "saída") trouxo a frioleira de ... 2 persoas!!!

Poderíase botar a culpa á información, pero neste caso o anuncio estaba en algún periódico e nun céntrico corcho da praza da vila. Nestes tempos en que non se fai case nada ben, deberíase de intentar aproveitar estas medidas que obviamente, en vista do éxito, non van ser duradeiras. Pero bueno, o dito, sempre quedará coller o coche que evita que andemos uns metros (se nos pode deixar na porta do pub, mellor) e se nos pasamos cun par de copiñas, pois na, sempre hai algún que coñece algunha pista onde non atoparemos a ningún poli que se cruce no noso camiño, pero quizais si algún coitadiño que tivo a mala sorte de cruzarse cun paisano que levaba unhas copas de máis....