Autor Unha reunión pacífica e de bo ambiente. Así se resume a xornada do sábado 17 na nave abandoada de Eroski da zona do pasatempo. Ainda que a policía fixo amago de desmontar todo, finalmente permitíu que se levase a cabo durante todo o día. Ata 200 persoas de pico según a organización se deron cita no Karre representando a tódolos grupos da fauna betanceira e da comarca. Tamén houbo unha pequena recaudación para axuda á construcción de novos módulos de Skate e para cubrir os gastos do evento. A pesar de que a algún non lle importaría que houbese algunha pequena incidencia para poder entoar el "ya te lo dije", finalmente e felizmente, non pasou NADA, dando outra vez exemplo de civismo a rapazada autóctona, algo que escasea tanto na xente nova hoxe en día.
Antes de pasar á crónica máis "técnica" de Javi do que pasou neste primeiro Woodstock betanceiro en "Leer Más" onde se poden ver máis fotos, é necesario citar que todo esto ocorreu gracias á iniciativa propia de Jovendemente e Jasava, ademáis da colaboración de moita xente, dende Estela no posto de bebidas ata Ezequiel na mesa de mezclas e moitos outros que o que escribe non ten o gusto de coñecer. Tamén habería que agradecer á poli por non cargarse todo e pola súa comprensión, e á xente da praza do concello que colaborou co acto, é decir, Bugarín.
Ambiente co primeiro grupo da tarde: Sra / sr / sra
Hai 90 anos que Abdullah e Elif son marido e muller. Sucede en Turquía, nese pais de contrastes entre dous continentes onde se atopa de todo, dende pais que enterran vivas ás súas fillas a marabillosas historias das que non se ven en case que ningún lado do mundo "civilizado".
Probablemente todo empezaría nun moceteo durante a primeira guerra mundial en medio do imperio otomano. Neses momentos, un rapaciño alemán chamado Hitler empezaba a facer os seus "pinitos" na política. Así, o 1 de abril dese ano, o Partido Obrero Alemán convírtese no Partido Obreiro Nacional Socialista. Asimov, Fellini ou Delibes nacían o ano que esta parella se prometía amor eterno. E en Galicia se comezaba a publicar a revista "Nós".
É gracioso pensar que xa levaban 25 anos casados cando rematou a segunda guerra mundial, ou que estaban á beira das vodas de ouro cando supostamente o home pisou a lúa.
En fin, pódense seguir facendo miles de reflexións que non farían senón engrandecer o mérito desta parella de anciáns de 112 e 110 anos que, como curiosidade, hai que decir que foron prolíficos ata os 50 (o seu fillo máis novo "só" ten 60 anos). A súa prole ascende a uns 113 individuos.
É dende logo unha noticia amable en medio de tanta borralla. Crise, guerras, devastacións, pobreza, enfermidades.... Un mundo viciado cheo de matrimonios hipócritas onde chegar a 10 anos de relación se está a convertir en todo un reto. Para rematar, é bonito pensar no único obxetivo que a esta parella turca lle queda na vida. Non podería ser doutra maneira: "só temos un último desexo: temos que morrer xuntos. Porque se un de nós morre, o outro sentirá que perdeu a metade de sí mesmo”.
Os xoves (de alma) Abdullah e Elif
Seguindo coa serie de colaboracións que a páxina recibe ultimamente (botando unha man a os, ás veces, vagos administradores), publicamos en Brigantio esta crítica-recomendación do libro "El Nombre del Viento". Persoalmente teño que decir que non ten mala pinta.
My name is Kvothe…
(by Jovendemente)
“He robado princesas a reyes agónicos, incendié la ciudad de Trebon, he pasado la noche con Felurian y desperté vivo y cuerdo. Me expulsaron de la Universidad a una edad a la que a la mayoría todavía no los dejan entrar. He recorrido de noche caminos de los que otros no se atreven a hablar ni siquiera de día. He hablado con dioses, he amado a mujeres y he escrito canciones que hacen llorar a los bardos.”
“Me llamo Kvothe. Quizá hayas oído hablar de mí.”
Pulsa "Leer Más" se queres coñecer
máis.
Un visitante e comentarista habitual desta páxina, jasava, seguíu os pasos de colaboración de outro dos habituais (jovendemente) e nos escribe esta noticia para os que queiran curiosear do estado do arte de (como non) o skate en Betanzos. Persoaxes míticas, lugares infinitos e incluso anécdotas históricas se entremezclan neste pequeno resumo. Velaí queda.
By JASAVA:
O pasado día 3 a páxina www.patinencomun.com unha
das páxinas de skate mais importantes de España, publicou unha noticia
sobre o skate brigantino e a
situación da nave abandoada do karrefour que actualmente usase como
recinto para patinar cuberto ante a nula alternativa en toda a comarca
para patinar sen mollarse.
O texto íntegro, en "Leer más".