Que mellor ano que un ano Xacobeo para facer un dos camiños menos transitados (a lo menos ata agora) de Santiago. Trátase da Vía da Prata, que orixinalmente unía (cousas de romanos) Sevilla con Astorga. Hoxe en día toma un desvío para chegar á capital de Galicia.

Jovendemente e quen escribe fixemos unha parte do traxecto entre os meses de abril e maio, o correspondiente ó tramo andaluz-estremeño, entre Sevilla e Grimaldo (norte de Cáceres).En xeral pódese decir que se trata dun traxecto duro, onde o sol castiga á pel e a mochila ós pés e ós hombreiros. A ausencia de albergues nos primeiros tramos fai que as etapas non sexan moi configurables, elexindo, en ocasións, entre facer tramos minúsculos ou xigantescos. Nós fixemos dende 10 km nun día ata 45 km, pasando por tramos de 20, 30, 15, etc...

Non se trata dun camiño moi saturado. Hai sobre todo xente maior, extranxeira e "madurita". A maioría tamén con marcada tendencia relixiosa. A partir da zona de Mérida parece que se empeza a heteroxeneizar un pouco máis o tipo de xente. Pero eso é algo que non tivemos moito tempo a ver... nesta viaxe.

A continuación en "Leer Más" describo un pouco como foi e poño unhas cantas fotos. Espero que guste.

Empezando a ruta en Sevilla, ós pes da Giralda 

A pesar de que as máximas autoridades políticas do pobo aseguran que autoridades eclesiásticas lles din que os anos de máxima afluencia no camiño de Santiago son os inmediatamente anteriores e os inmediatamente posteriores ós anos santos, desde Brigantio estamos lixeiramente en desacordo, e por eso neste ano tan sinalado decidimos facer unha reportaxe do camiño inglés hacia Santiago durante o seu paso polo concello de Betanzos. Coa colaboracíon de Juanito, dous dos administradores de Brigantio e a bici do terceiro deles, conseguimos cubrir nunha tarde o percorrido peregrín. Se alguén quere ver un resumo, pulsar en LEER MÁS.

Comezamos o camiño en Viñas, na estrada Ferrol-Betanzos 

A esta páxina chegou, como todos os que a siguen mínimamente puideron comprobar, unha petición para publicitar un acto solidario. Sen que sirva de precedente, e dado que nós parece unha boa idea e un acto meritorio, anunciamos que os compañeiros de A VELAS VIR van levar adiante unha GALA xuventude solidaria, unha flor por haiti, o dia 27 de febreiro dende as 11 da maña ata o anoitecer.

Creo que pouco máis hai que engadir a éste acto, simplemente que quizáis fora máis indicado para San Valentín, ainda que un flor sempre é un bo detalle, ainda que sexa fóra dunha data tan sinalada.

A parte arenosa da noticia é outra vez a calamitosa organización de festexos do pobo. Outra vez, ó igual que pasou en Nadal, non hai NADA que facer a non ser que sexas da terceira idade ou que aínda vaias collido das mans dos teus pais. Deixo aquí o impresionante programa, que xa non me molesto en comentar. Eso sí, o luns de antroido os hosteleiros das calexas organizaban un concurso de disfraces con premios en metálico. Menos mal que tanto estos últimos e os compañeiros de "A VELAS VIR" fan algo polo que mereza a pena estar neste pobo, porque como esperemos polo concello imos acabar como as casas do casco antigo: caendo por abandono. 

Nin os vascuences, nin os cántabros nin os astures. Nin eles nin os seus abruptos camiños impediron que os fillos de Breogán voltasen á Gallaecia. Entre o 16 e o 26 de xullo 3 intrépidos brigantionos fixeron o camiño do Norte en distintos intervalos. Comezando nunha chuviosa mañá irundarra e finalizando nunha suave tarde brigantina. Se queres coñecer un pouco máis desta historia, xa sabes onde tes que pulsar. 

Villa "empapado" de camiño. Nalgún lugar entre Ribadesella  e Avilés

Parecen conceptos en principio antagónicos, al menos si hablamos de compras "contemporaneas" y no de artículos de artesania en mercados medievales folclóricos, pero las rebajas y la naturaleza tienen su lugar de fusión en un lugar: Lugo.

¿Cómo es posible? ¿De qué forma tiene lugar este sin sentido? Todos los detalles tras el Leer más, como siempre.