Es el fútbol (y por extensión algunos otros deportes) un invento curioso. Visto objetivamente es insultante en cuanto a su simpleza y su propósito: 22 seres humanos corriendo por un campo de juego delimitado intentando que una pequeña esfera atraviese un arco formado por dos palos y un travesaño.
Para los aficionados, lo cierto es que un partido tampoco da ningún beneficio monetario. Los jugadores cobran una pasta, como los entrenadores, los presidentes, representantes y demás, pero los aficionados nada. Ni un duro. Ni un euro.
Pero pasa que despúes, en ciertos momentos donde todo se junta y se conjura, el fútbol da algo que muy pocas cosas pueden dar en esta vida: la alegría pura, subjetiva, fuera de toda razón. Un subidón adrenalínico que surge desde lo más profundo de nuestro ser y se salta el filtro de la consciencia para apretar en lo más puro, en la esencia animal que todos tenemos dentro.
Ayer, cuando el pobre Cesc se dirigía pálido como un fantasma hacia el punto de penalti todos sufriamos su angustia. De una punta a otra del mapa, aunque no nos fuese nada en ello, aunque al día siguiente tuviesemos que volver al trabajo o al estudio, todos aguantamos la respiración cuando empezó su carrera hacia el balón. Y cuando este entró en la portería sólo hubo gritos de júbilo, sólo hubo alegría y risas nerviosas. Por fin. Al fin. Seguimos adelante.
Inauguramos unha nova sección para que a xente que esté interesada poda meter baza de vez en cando nesta páxina. Ademáis en momentos de falta de tempo como o que temos neste momento o triunviratum brigantiono, nunca está de máis unha pequena colaboración.
Neste caso trátase dun artigo de JovenReverte (normalmente faise chamar Jovendemente) acerca das mini bolsas farmacéuticas. Está bastante currado e léese rápido... e ben. O idioma é castelán. Aí vos queda en "Leer Más"

Andrés Calamaro demostró el pasado 7 de Junio porqué está considerando como uno de los más grandes de la música en castellano. Dos horas y media de show en un concierto que empezó con “El Salmón” y terminó con “Paloma”, en un recital caliente y guitarrero que emocionó y colmó las expectativas de todos los asistentes
Dale a "LEER MÁS" si quieres una crónica más extensa de este evento
Si, non puiden resistirme a poñer o título. Estaba que nin pintando, comprenderan. A historia ven sendo, mais ou menos, algo así: a Consellería de Cultura galega pide un informe a Real Academia Galega acerca da "pertinencia ortográfica" de usar o termo Galiza no canto de Galicia, e uns meses mais tarde recibe unha contestación decindo que inda que as duas formas son lexitimamente galegas históricamente falando, a única que se debe empregar oficialmente é a de Galicia, por unha serie de motivos que lles dan.
O caso é que a resposta á consulta foi recibida na consellería fai uns cantos meses xa, pero do asunto nada se dixo. As consellerías da Xunta a cargo do BNG seguiron e seguen usando o termo Galiza en documentacións oficiais, ignorando a opinión da RAG neste sentido. E home, xa que vivimos nuns anos de "politiquitis correctis tremendis", un non se explica como nesta ocasión quedan tan mal ignorando os consellos da que, supoño eu, debría ser a máxima institución galega en canto ó idioma se refire.
Ademais, ¿para que fan a consulta si despois van mirar cara outro lado si o que lles dicen non lles interesa? ¿Para iso gastan o tempo e os cartos? ¿os cartos que todos lles pagamos cos nosos impostos? Pois bueno, pois vale. O circo está asi montado, pagamos todos para que os artistas nos fagan un "show" todolos días, e nos entreteñan coas suas historias. C'est la vie...
(Para ler mais do tema , poden pinchar aquí, ou aquí ou mesmo aquí.)
Aunque yo no lo pude escuchar entero todavía, sí que lo dejé grabando (una vez localizada la emisora...) y aquí lo comparto con todo aquel interesado en la política local de esta nuestra villa.
Se trata del pleno municipal de Betanzos, donde los lideres y sectores más duros (...) de cada partido se lanzan sus dardos envenenados de uno a otro lado creando un auténtico show dialéctico (a pesar de las tres horas y pico que estuvieron dale que te pego) digno de verse o al menos escucharse.
Decir que por alguna razón que desconozco, deje de recibir señal alrededor de las 2:10 de emisión, y esta no volvió hasta pasada una media hora, por lo que el que tenga paciencia para tragarselo entero verá que ahí se produce un salto (que yo corté al editar el archivo para no tener que escuchar encima media hora de ruido).
Y sin más, aquí va:
Falta poco para el estreno en España de una nueva película basada en un libro de Stephen King: The Mist (La niebla). Las primeras críticas indican que se trata de una buena película, bastante respetousa con la novela o relato original (sacando parece ser el final, que cambia). Y la verdad es que tras leer La Niebla, y ver después el trailer de la peli, parece que se respeta punto por punto lo descrito sobre el papel. Con alguna licencia que se sacan de la manga, y más que seguro hay en la pelicula entera obviamente, pero que si la proporción del avance se respeta pueden convertir a la peli en un fiel reflejo de la obra escrita.
La Niebla es más un relato largo que una novela como tal, y de echo en la edición de bolsillo que tuve ocasión de disfrutar la obra venía acompañada de otros dos relatos o "cuentos" más breves que el principal, pero igualmente interesantes: El Mono y El Atajo de la señora Thod. Los tres podrían encuadrarse dentro de la categoría de suspense y terror, como la mayoría de los creados por su autor.
El argumento de La Niebla es el siguiente: Tras una tormenta un tanto extraña, Dave y su hijo Billy deciden acercarse al pueblo cercano para efectuar unas cuantas compras, necesarias tras los muchos destrozos que las inclemencias climáticas dejaron en su casa al borde del lago. Todo parece normal en el supermercado, hasta que de pronto una espesa y fantasmal niebla se acerca hasta las lunas delanteras del establecimiento. Las personas que se encuentran dentro comienzan a ponerse nerviosas ante lo inusitado del fenómeno, y mucho más todavía cuando, entre la niebla, parecen intuirse sombras diabólicas.
Tras el Leer más, la crítica y el trailer de la peli basada en el libro que se estrena este próximo viernes 30 de mayo.
En esta ocasión comentaré la última novela de Robin Cook, autor de algunos bestsellers de renombre tanto en los EEUU como aquí en España. Su penúltima obra, ADN, parece ser que fue todo un éxito de ventas, aunque yo no la leí y por tanto poco puedo decir acerca de la misma.
Su último libro, y objeto de este árticulo, se titula Crisis. Se podría encuadrar, supongo, dentro del género policiaco y de detectives, aunque en realidad en la novela las tareas detectivescas las realiza un forense con ganas, como no, de saber la Verdad.
El argumento es más o menos el siguiente: el doctor Craig Bowman, que se dedica a la medicina "a la carta" (visitar a pacientes VIP en su casa previo cobro de una cuota anual) es demandado por negligencia. Alexis, su mujer, llama entonces a su hermano (de ella, no de su marido) para ver si puede echar una mano en el juicio, puesto que Jack, que así se llama el susodicho, es médico forense y por tanto algo sabe del tema.
Así, durante el libro se narran las peripecias de Jack para intentar buscar algo que ayude a la exculpación de su cuñado, sobre todo por medio de una autopsia llena de misterio a la supuesta víctima de la negligencia de Craig. Además, como justo coincide que Jack se tiene que casar en unos pocos días todo se convierte en una carrera contra el reloj para salvar a su cuñado y además no plantar a su futura esposa en el altar. Tras el Leer Mas, opinión y comentarios (si quieres leer la obra si ideas preconcebidas, no le des).
ACTUALIZACIÓN:Sábado 21, non sábado 7
Chegou o momento de marcar o día. Ou os días. Para deixar unha marxe para decidir, a III patacada Illobre 2008 será en principio o SÁBADO 21 DE XUÑO. Hai tamén a posibilidade do sábado 14, pero o organizador non sabe se poderá. De todos xeitos, estaría ben que se deran opinións da data en "comentarios". Como se comentou no seu día, haberá un gala-concurso-karaoke operación fracaso 2008 ese mesmo día, para celebrar o aniño de Brigantio.com. Os que non poidan/queiran vir terán debidamente documentado o concurso xa que Alexito ía recoller os mellores momentos da gala na súa camara.
Comeza a conta atrás....