O outro día na telivisión (12 xuño 2006) puidemos ver unha desas películas que dá gusto ver. A verdade é que eu non a coñecía, pero a película engancha dende as súas primeiras tomas e pódese ver minuto a minuto o gran acerto do título. Xusto 40 anos despois da súa estrea, ver esta película segue dando que pensar. Marlon Brando (nunha excelente actuación), Jane Fonda e Robert Redford encabezan un bo reparto que fai o que teñen que facer, é decir, fan creíble a historia.

Este sábado ten que ser. Este sábado acábanse as reunións, medias tintas e chantaxes. Este sábado Betanzos terá alcalde ou alcaldesa. Álex ou Valen estarán contentos. Os Cidadáns por Betanzos terán a chave. Son catro as posibilidades máis comentadas (bueno, as que eu escoitei). A continuación as expoño e fago un comentario de cada unha, e agardo que algún de vós tamén a faga. De todos xeitos gárdome a opinión persoal para min. 
Eran las 22.47 h de un Sábado 9 de Junio de 2007. Estadio de La Romareda, Zaragoza. En Mañolandia el Real Madrid acosa a un equipo local que aguanta como puede las embestidas de un enfurecido club blanco. Las huestes del italiano Fabio Capello habían fallado lo infallable...la mala suerte se cebaba una vez más con los inquilinos del Santiago Bernabéu, que habían perdonado más ocasiones que el Conxegal en sus noches más negras. Pero el balón le llegó a Gucci (perdón, a Guti) quien, tapado por su ridícula melena de...(mejor me callo) da un pase sin querer a Roberto Carlos, que siempre quiso tener un millón de amigos y desde ayer tiene más de uno. RC da el pase de la muerte a Higuaín, esa "rara avis" negada de cara al gol...va a entrar...va a entrar...pero entonces aparecen los puños del meta local César, ex-madridista, traidor y resentido...jajaja...pero ahí estaba Van NistelGOOL, el hombre del que muchos se reían y desconfiaban para marcar un gol que hacía presagiar esperanzas...GOL, gritaron al unísono los millones y millones de aficionados del mejor club del mundo...pero lo mejor estaba por llegar
El Madrid seguía segundo. A kilómetros de distancia, en el "Nuevo Campo" (también conocido como Nou Camp en los ¿¿países?? catalanes) el Barcelona ganaba de milagro al EspaÑol gracias, once more time, al árbitro, que no quiso ver una mano escandalosa de ese cada vez más payaso Messi, que intenta copiar, como gran fracasado y segundón que es, a Maradona, sabiendo que nunca llegará a ser ni la millonésima parte de lo que fue el Pelusa. En Barcelona se las prometían muy felices con la derrota del Madrid...pero con ese gol de Van NistelGOOL, el holandés errante, les volvíó el complejo de inferioridad, les entró la cagalera y, 18 segundos depués de la obra de precisión madridista, un gran jugador y mejor persona, llamada RAÚL Tamudo (Raúl, como no, como la leyenda merengue que muchos quieren enterrar) silenciaba a los blaugrana y le daba otro título, otro más, al Real Madrid...
A los del Barsa, ¿qué les puedo decir? Seguid llorando, que eso se os da muy bien...

El Brigantio se inscribió hace tan solo unos minutos en el futuro torneo veraniego de Sada 2007. Queda concretar la plantilla final así como las camisetas a lucir, economia variada, etc, pero el primer paso está dado. ¡Llega el Brigantio!
Para que non haxa sorpresas de última hora, vou ir poñendo o que a comisión de festas Brigantio vai decidindo para celebrar o San Xoan. Para comezar, comentar que este ano cadra a sábado, así que o que está claro é que por temas laborales ninguén vai ter problemas... bueno, en realidade sí, sobre todo os que leven temas de panaderías dominicais. A celebración faríase en Bastiagueiro, ó igual co ano pasado, onde houbo un gran éxito de participación por parte do noso grupo. Tamén se propuso que cada un levase o creera convinte, para non andar con polémicas sobre o alcool: que se tomo só´un copa pago, que non, que se unha caña, que se queimada... Outro tema a tratar sería o do tempo. Supoño que se chove, simplemente non se faría nada. Quen se anime ou non esté dacordo coa organización, que o poña nun comentario, e tal (ou sexa, se Álex ou Valen non están dacordo, que poñan algo ;-)
Atención, nova sección "publicación de eventos"!!!!!!!!!!!!!!!!
A partir dagora publicaranse os eventos que vaiamos facer a maior parte da xente brigantio na sección "Próximos Eventos" que podedes ver á dereita, polo medio dos menús. Según se vaian achegando datas das actividades, iranse publicando cun comentario e descripción de como serán, onde, quen irá, etc...
Perfumes nauseabundos, tomates asesinos...la sección de cine de Brigantio.com iba de mal en peor; así que, aprovechando que estos días estoy (re)volviendo a ver la saga, y tras recibir la noticia de que se va a rodar una precuela, aquí está la crítica de la original, la única, la inimitable...

Carátula de la pilícula
Bien, lo prometido es deuda. Tal como comenté en la patacada, aquí está el vídeo protagonizado por P. y F. grabado creo que en Ecuador o por ahí (aunque creo recordar que P. una vez fue de viaje a Brasil, no se). Aviso, que nadie me venga con criticas y tal y cual. Al que no le guste, se aguanta y punto. Y al que le guste... pues que se lo haga mirar con urgencia, que no puede ser nada bueno.
Guararey, guararey... la tierra del sucu sucu...
Seguimos aumentando el abanico cultural de nuestro pequeño mundo virtual y en esta ocasión vamos a por otro de los grandes universos que nos faltaba por tocar: la literatura.
Y para empezar que mejor forma que con una obra ligera pero interesante y amena, a la vez que didáctica e instructiva. O sea, lo mas de lo mas. Se trata de El candidato melancólico, un librito de José Antonio Millán que se disfruta de principio a fin como una pequeña golosina, de esas que vas comiendo poco a poco para que te dure mas y que tras cada bocado te hace sentir angustiado por la proximidad cada vez mas acuciante del momento en que ya no quedará nada por saborear.
Lo clasifican en el Circulo de Lectores como de "Consulta", así que supongo que será ese el género literario al que pertenece (yo a tanto no llego), pero a pesar de esta clasificación tan poco glamourosa puedo prometer y prometo que el libro no es un peñazo infumable, ni mucho menos. Una novela de Dan Brown no es, por supuesto, pero ni falta que le hace.
Por fin sucedeu. A II Patacada celebrouse (casi) sen incidencias en Illobre o día 2 de xuño de 2007. Finalmente acudiron todos os que estaban anotados á cita menos Yelina, que foi baixa de última hora. Nas próximas datas publicaranse na galería fotos, tanto de Valen, como de Pablo. En canto á patacada non foi nin algo especial nin algo que pasase desapercibido, foi o que o organizador pretendía, foi algo distinto.