Por Sergio responde, cuando alguien reclama al dueño de una botella. Por Sergio lo conocen sus amigos, a los que invita a copas con el dinero que no se merece. Sergio, el fraude, el antifutbol, la estupidez hecha jugador que encima se cree imprescindible. El auténtico enemigo en casa, capaz de hundir al equipo y a sus compañeros con su inoperancia, su falta de entrega y de visión de juego, su nula capacidad de dar o controlar un pase. Esta noche, una vez mas, el Depor no pudo con él. Su entrada en el campo rompió a un equipo que hasta ese momento había sido superior a un Barsa desquiciado. Pero llegó Sergio y cerró el partido. Para el rival, como siempre. Fraude, siempre serás un fraude.
Ayer por la noche, en la cadena del punto gordo y el otro mas pequeño también conocida como cuatro, tuvimos la oportunidad de ver una referencia a nuestro pequeño reducto brigantino. Los hermanos García Naveira fueron transmutados en los hermanos García Naviero por obra y gracia de los espíritus que habitualmente pululan en Cuarto milenio (programa que trata lo paranormal, a cargo de Iker Jimenez) , pero sacando este detalle al menos pudimos ver un trozo de nuestra pequeña ciudad en la tele. A partir del minuto 3:05, ¡Betanzos existe!
A nosa chegada a Orleáns foi despois dunha maratoniana viaxe pola beira do Loira para ver castelos (detallada na capítulo anterior). Sen embargo aínda tivemos tempo a tomarnos unha botella de Burdeos ó chegar ó hotel (Bring de Snic, ou algo así..., 94 euros en total para os catro). É mais, aínda fumos a dar o tradicional paseo de tódalas noites ó chegar á cidade. De Orleans sorprende a súa maxestuosa catedral e as súas vetustas rúas. Sen embargo, despois de Tours e Burdeos xa apenas nos sorpendría nada. O plan era irse a durmir e pola mañá ir a ver a casa de Xoana de Arco.Chegou a mañá, e con ela a visita á casa da heroína francesa. A verdade é que non ten moito que ver, pero polo que valeu (1euro polo día que era, ou por diversos descontos), non estivo mal. Ata nos puxeron unha recreación dos feitos históricos acaecidos cando vivía a M. Pita francesa, mezclando unha narración con diversas maquetas ilustrativas. Sobre as 11 saímos de Orleans. Foi o día do "No probleeemo", pero esto é algo que queda entre os europadiantísticos.
Chegamos a Reims sobre a hora de comer, e comemos nun turco onde nos toman, por primeira vez de moitas, por italianos. Buscamos albergue (albergue xuvenil) i atopamos sen problemas un (18 euros por cabeza). , Visitamos a impresionante (para variar) catedral e facemos sesión fotográfica dentro e fora. Despois voltamos para o albergue e ceamos coa compañía dun Burdeos. As lecturas de H. Potter e M. Bobary apalancan a algúns. Ainda que pretendemos alugar albergues en Amsterdam vemos que non é posible porque alí no fondo tiñen algo en común con Galicia: Non ía internet. Pese a que nos "invitan" a ir a un ciber cercano, decidimos deixalo para outro día. Esta vez non damos o paseo nocturno, e a única movida á espera de Bélxica é o remate da botella de Burdeos mentres Novo se fuma tranquilamente unha truja sentado nas escaleiras da parte de fora do albergue.
Como ben informou Alexito no seu día, xa podemos decir que hai local para fin de ano con toda a seguridade do mundo ou, mellor dito, sen nada de seguridade do mundo. Digo esto segundo porque este ano imos ter que obrar minimamente o "novo" local para que non haxa incidentes-accidentes. Ademáis hai que ir recopilando temas musicais para darlle ambiente á festa. Por exemplo, esta "perla" que me atopei por internet (dalle a "VER MÁS" se queres ver algunha perla máis e saber algo máis de finde-ano):
Si Andy Warhol "sorprendió" al mundo con su lata de tomates, aquí tenemos una nueva obra de arte que sin lugar a dudas causará furor en las galerías de medio mundo y en siglos posteriores...una nueva etapa ha llegado...románio, gótico, el Renacimiento...todo eso quedará reducido a la nada tras contemplar esta nueva expresión de arte moderno, el "brigantionismo"
Ojo a la calidad de las texturas, en ese "lienzo" tan particular, ese sombreado en los dibujos, esa calidez en la expresión gráfica...
En resumen, esta obra de arte que, a su vez, resume prefectamente un instante, un momento, una fotografía de parte de la actual vida social brigantonia
p.d.: Los autores de la obra han preferido guardar su anonimato porque, ellos sí, son gente modesta con un talento creativo realemente espectacular que no buscan la gloria ni la fortuna
Dale a "Leer más" si quieres conocer las últimas novedades brigantonias
En un futuro cercano, un misterioso virus asola la tierra infectando a todos sus habitantes. A todos menos a uno, Robert Neville, que sin saber como ni porque es inmune a la epidemia y por tanto se convierte en el último superviviente de la raza humana en el planeta. Pero para su desgracia, Robert Neville en realidad no está solo. Y es que los infectados por el virus no están muertos. Al menos no todos...
Muy por encima, este es el argumento de la novela y pronto película Soy leyenda, que sin duda promete y mucho. Falta apenas un mesecito para su estreno en españa (el 19 de diciembre), que visto lo visto se va a hacer muy largo para muchos. Después del Leer mas pongo mas información, el último trailer de la peli o un enlace para descargarse el libro y leerlo antes de sentarse en la butaca.
Ante o aluvión de peticións (a frioleira de...1 petición -de Estelilla-), decidín poñer o segundo "capítulo" da viaxe, por agora de ida, Betanzos-Amsterdam. En esta ocasión contarei un pouco como nos foi e que nos pareceu Tours e a xornada que pasamos polos castelos do Loira ata chegar a Orleans (non inclusive).
Como no caso de Burdeos, a noticia-crónica vai acompañada por unha galería onde (nunha primeira parte) se poden ver algúns dos edificios e paisaxes que fumos vendo e unha pequena recopilación de fotos nosas que dan fe da nosa presencia na zona (na segunda parte da galería).
Tours
Destaca esta cidade polo seu impresionante casco antigo, encabezado por unha basílica (Saint Martin) que foi enorme, xa que agora só quedan algúns torreóns en pe. Seguindo a constante das demáis cidades francesas, ten un bo número de igrexas, museas e edificios antigos.Para chegar aquí dende Burdeos non leva moito tempo, pero sí moito money (20 eurazos para uns 200 km de autopista). Ainda que non fixéramos reserva, non tivemos problemas para atopar un hotel moi xeitoso, que parecía unha especie de casa onde os donos alugaban habitacións (La Vendome, 35 euros-dobre). Atendeunos un vello moi amable, pero só francésfalante. Ceamos pizza na acolledora praza central, a un prezo normal. De Tours pouco máis (un almorzo e unha cesta da comida das que aínda conservamos a lista), xa que chegamos case de noite e pola mañá comezaba unha longa xornada polos castelos do Loira.

Aunque probablemente Pablo Seoane y Valentín Barral informarán con mayor precisión y seriedad de este tema en próximas fechas, podemos ya anticipar algunas cosas de lo que será uno de los eventos que hará correr una gran cantidad de tinta virtual en las próximas semanas: la ya clásica cita de fin de año
Muchos habían sido los rumores y especulaciones sobre la disponibilidad o no de local para este año...Parece que, finalmente, y de nuevo gracias a la habilidad negociadora del diplomático brigantonio Juan M. Gómez & family, se ha conseguido un local, muy próximo a los utilizados en años anteriores, y que incluso goza de una mayor amplitud en cuanto a superficie, por lo que este año se podrá batir el récord de asistencia al evento, que ha crecido exponencialmente desde las 15-20 personas del primer año hasta superar con claridad el medio centenar el año pasado.
El nuevo local, eso sí, requerirá de una obra de albañilería/carpintería fina, por la necesidad de instalar un pasamanos que evite posibles caídas accidentales en las escaleras que permiten el acceso a la "habitación" donde se celebrará el evento, y que, teniendo en cuenta las especiales circunstancias alcohólicas y la percepción de la realidad que habrá esa noche, suponen un peligro para la salud pública. De todas formas, ayer ya se plantearon una serie de soluciones que permitan solventar ese problema, mediante un pasamos maderil que estaría posteriormente empotrado en la pared...
En cualquier caso, todo apunta a que, este año también, la organización del evento será todo un éxito de crítica y público, en un acto en el que se espera reunir a lo más selecto de la "ALTA SUCIEDAD" brigantonia...
Por supuesto, las cámaras de Brigantio.com estarán allí, buscando captar el momento, la imagen, el protagonista, como en años anteriores. Un protagonismo que en "2005" recayó en Valentín Barral y su idilio con el alcohol fundamentalmente, y en "2006" con Ángel Carro y Fatimita. "2007", en cambio, no tuvo ningún protagonismo especial...Veremos quién da la nota en este 2008 que se estrena dentro de mes y medio.
Por el momento, podemos recordar años anteriores con los trailers promocionales que están colgados en el YouTube:
Tráiler de "2005: Odisea 1.5"
http://es.youtube.com/watch?v=7XBayPc3478
Tráiler de "2006"
http://es.youtube.com/watch?v=_zJBdkwzrqQ
Primer tráiler oficial de "2007"
http://es.youtube.com/watch?v=gbGDBfEDjRQ
Segundo tráiler oficial de "2007": 'La máquina de bailar'
http://es.youtube.com/watch?v=oLYelNIUpi0
...y otras hierbas...
Por otra parte, tras la "party" celebrada en casa de Inés-Villa la semana pasada, se está planteando la posibilidad de celebrar otra edición a lo largo de las próximas fechas navideñas, aunque con una organización un poco más elaborada.En cualquier caso, esta idea todavía se encuentra en una fase de elaboración muy "primitiva" (juasjuasjuas...) por lo que, en estos momentos, se trata tan solo de un simple rumor
Creando desde O Carballiño
Y ya por último, tranquilizar a tod@s mis fans y hooligans...ya sé que un mes y medio (o más)sin noticias de LBDM o articulillos en esta página es mucho tiempo, pero eso no significa que estemos faltos de ideas...
De hecho, podemos decir que nos encontramos en pleno estado de (des)gracia y que, desde el mismo O Carballiño estamos escribiendo un gracioso y simpático artículo para Brigantio.com que se editará en las próximas semanas y en el que se elegirá, de entre 3 candidatos, al "Gigoló del año 2007"...los candidatos ya os los podéis imaginar...(los fundadores de Brigantio.com se han quedado fuera del concurso para evitar fraudes en las votaciones)
También se ha retomado el guión de "A C K 2", en el que estos dos seres ¿¿extraterrestres?? pretenden la conquista de la tierra ayudados por un Psicodictador con muy mala leche y con la ayuda mediática de todo un maestro de la manipulación...
Y ya por último, desde LBDM informan que están revisando textos y melodías para preparar un tercer álbum para 2008, y que en principio se planteará como un álbum en directo en el que se interpretarán temas de los 2 discos anteriores, así como un puñado de nuevas canciones y alguna versión. Todo con vistas al Verano de 2008, claro...
Seguiremos informando en ésta, su página amiga (exceptuando las pornográficas, claro...ejem...)...BRIGANTIO.COM
Tras ver hai pouco a segunda parte desta saga que vai pola cuarta entrega, decidín recomendala nesta páxina. Bueno, e a primeira tamén. O caso é que, hoxe en día, é difícil manter a unha persoa 3 horas entretida co mesmo royo (hora e media por entrega), pero esta película para o meu gusto o consegue con creces.
Argumento
O argumento é máis que típico dende que "Seven" sentou as bases hai xa uns cantos anos: "Psicópata solto vai facendo das súas i é máis listo que todos os polis do corpo xuntos". A partir de aí, as dúas partes de SAW desenrólanse lixeiramente de forma diferente. Mentres que na primeira a historia está contada case exclusivamente dende o punto de vista das víctimas, na segunda víctimas, psicópata, e policías acaban repartíndose os minutos do film a partes iguais, chegando a facer un mexunxe de quen é víctima e quen agresor que mantén a intriga e crea confusión. Hai que destacar os finais, se ven neste sentido a primeira supera á segunda, aínda que alguén con bo instinto pode chegar a adiviñar o que vai suceder, máis no caso da secuela.
Interés
Dende
logo non hai que velas coa idea de ir a ver un peliculón, pero teñen
esceas que valen moito a pena (atención á escea das xiringas na segunda parte). Ademáis sen excederse coa sangue e as
cuchillas, consegue esceas realmente grimosas. Outro aspecto a destacar
é a simpatía que transmiten os persoaxes, cando menos inestable, ó
igual que o xulgar quen é bo e quen malo, unha vez que está todo o
mundo debidamente caracterizado.Creo que é unha boa sinal que teña ganas de ver a terceira entrega, coa intriga de ver outra peli relativamente boa (véxoo difícil) ou ver como decae a saga. Sen embargo a existencia dunha cuarta entrega indica que non foi de todo mal coa terceira, non?

Hace poco mas de un semana una delegación brigantina se desplazó a los buenos cines de Narón para ver la película Shoot'em up (En el punto de mira), un título de reciente estreno y de cartel apetecible a priori, con gente como Clive Owen (Hijos de los hombres, Sin city), Paul Giamatti (La joven del agua, El ilusionista) o Monica Belucci (La pasión de Cristo). El argumento y mi opinión puramente personal, como siempre, detrás del Leer mas.