Fútbol En una mañana relajada de domingo, con el sol todavía tímido y la feria medieval reciente, este que escribe tuvo la brillante idea de perder su valioso tiempo realizando una serie de cálculos (hay gente pa tó).
Para ello se valió de las fotos sacadas por la fotógrafa cada vez más profesional Silvia C. en la jornada del pasado viernes. Las fotos (que pronto estarán subidas a la galería de esta página) retratan instantes de todo el partido ante el Racing de Veige en una distancia temporal mas o menos parecida, con lo que sirven de muestra bastante fiable de lo allí sucedido. Así, usando la información exif que guarda cada foto pude ir rastreando el instante en que se tomó cada foto, analizando de esta forma quien estaba jugando en cada momento y pudiendo saber cuantos minutos participó cada jugador en el partido. Los resultados, aproximados pero aceptablemente precisos, son los siguientes:

En el resto del artículo doy mi opinión personal al respecto.
No vale la pena. Es tontería. Cualquier cosa acerca del emocionante partido de ayer ante el Racing de Veigue quedará para siempre en un segundo plano.
Cosas como los goles "raros" que nos clavaron en un primer tercio para olvidar, lastrando al equipo durante el resto del encuentro. Anécdotas como el nuevo gran gol de Sera o el de penalti de David que nos mantuvieron con un hilo de vida hasta que cerca del final Moisés anotó otros dos golazos que apunto nos sirvieron para remontar el 5-1 mediado el ultimo tercio, se perderán en el olvido.
Da todo da igual. No vale la pena. Mientras el egoísmo y la insolidaridad de algunos que se dicen compañeros con el resto sea tan elevados, no vale la pena decir nada mas. Cuando lo importante para algunos es solo jugar mas y mas minutos, pasando por encima del resto de jugadores si hace falta para conseguirlo, lo cierto es que cualquier mínima idea futbolística pasa a un segundo o tercer plano. Para algunos entre los que me encuentro el partido de ayer fue una muestra mas de lo que ya sabíamos, pero no por ello nos dejó de sorprender y enrabietar primero, y decepcionar después. Las cosas cambiarán a partir de ahora, eso seguro. Porque algunos no vamos a seguir aguantando que nos tomen por tontos y encima tengamos que aplaudir.
Sobrou xente (e iso que non estivo Mauro) e faltou actitude. Con esa sensación se foi o equipo de Sada despois de ser vapuleado por 1-8 contra os "Exclusivas". Un tercio foi o que durou o Brigantio antes de convertirse nun xoguete nas mans dun rival que non tivo (nin tiña porque) nin un gramo de compaixón. Precisamente foi un bo exemplo do que debemos facer: Presión no campo rival, tensión, contundencia, gañas... Nós, escenificamos todo o contrario.
Según foi avanzando o partido, máis era a anarquía e o vapuleo que nos metían. Se o partido tivese outra parte máis, ó rival non lle costaría chegar ós 15 goles. Nada máis comezar, xa nos gañamos o trofeo de pardillos do torneo. Saca un rival, en vez de tirar abre á banda, ninguén sae (constante ó longo de todo o partido) e gol. Menos mal que Sera empatou pronto e aínda estivemos motivados un rato. A partir do 1-2 o equipo foi aguantando a duras penas, pero nun par de xogadas (mal cubertas) chegou o 1-4. Despois chegou a clave do partido, ou, ó menos, a nosa última oportunidade de meternos nel. Sera recibe un balón na área, revólvese i é trabado polo porteiro. Penalti. Pero nin así, Sera falla o penalti e o partido morre un pouco máis para nós. Só quedaba que os rivais, co partido gañado, empezasen a facer cousas de cara á galería.Así, un gol a pase de tacón e unha baselina sen deixar caer o balón que tamén rematou en gol viñeron nos minutos da basura, con todo visto para sentencia. Finalmente 1-8 e a esperar ó seguinte rival que, según parece, está plagado de estrellitas mediáticas-coruño-sadenses. A saber que pode saír de aí....
Faltan menos de 20 horas para que el Brigantio haga su debut en la competición playera de Sada 07, ante el desconocido Exclusivas Mayjos. Los ánimos están por todo lo alto al menos por ahora, pero lo cierto es que el mal tiempo que se espera durante la hora del partido hace que algunos vean disminuidas sus ganas de salir al arenal sadense a pillar "unha boa molladura".
A esta hora, podemos anunciar que Mauro puede caerse de la lista de convocados por razones académicas, aunque no se puede descartar su concurso hasta el mismo momento de comienzo del partido. El resto de la plantilla debería acudir puntual al partido, con lo que está asegurada la lucha por parte del lado brigantino al menos.
Las camisetas... hay que esperar
En teoría, las nuevas camisetas deberían haber estado listas el pasado viernes. Pero no fue así. Toca rezar y esperar que mañana estén listas para la hora del partido, pero hay que ponerse en lo peor: por si acaso, todo jugador del Brigantio deberá llevar una camiseta blanca que tenga, con un número a poder ser.
¿Cambio de rival?
Observando la página oficial del torneo, podemos ver como en el grupo del Brigantio se ha producido un cambio a priori significativo: el equipo T.N.T. Puro, en principio formado por los jugadores que el año pasado eran Veteranos Sada, ha sido sustituido por una nueva escuadra de nombre Racing de Veigue. Es pronto para saber si se trata del mismo equipo con distinto nombre o de un nuevo participante, pero habrá tiempo de enterarse.
Non podía ser peor o calendario do grupo do brigantio en fútbol praia. Das 5 xornadas, 2 caen en datas claves de celebracións e festexos (6 de xullo -feira medieval, Ortigueira- e 24 de xullo -víspera do día de Galicia-). Para máis Inri, xóganse 2 partidos ás 20 da tarde, cando 2 equipos do grupo (C. Pontevi i Exclusivas Mayjos) non xogan nin unha soa xornada o primeiro partido. Polo tanto o que se pode decir por agora é que será unha liguilla con baixas seguras en certos partidos, ou, cando menos, dalgún aprazamento seguro.
O calendario é o seguinte:
Dia 2 ,Luns, debut, 20:45 contra o Exclusivas Mayjos
Día 6, Venres, 20:00 contra o TNT Puro
Día 12, Xoves, 20:45 contra o Pub Tertulia
Día 18, Mércores, 20:00 contra o Aire de Galpón
Día 24, Martes, 20:45 contra o C.Pontevi
Ante el inminente comienzo del torneo de Sada 2007 (que incluso puede ser este mismo viernes), y aunque el documento oficial lleva días colgado de la página oficial (o también lo puedes bajar pinchando aquí), mi experiencia lidiando con determinados elementos me lleva a pensar que ninguno o casi ninguno de los jugadores brigantistas se leyó las normas del fútbol playa.
Normas que NO son las mismas que las del fútbol 11 ni las del fútbol sala, por mucho que alguno se emperre. Hay determinadas cosas puntuales que son muy diferentes, y que conviene tener claras para que no nos pase como el año pasado con alguno que "pasó" de leerse las normas y después nos costó algún gol.
Así, y aunque todo el mundo tiene que leerse el puñetero documento, hago una especie de "resumen" de las cosas que mas cambian con el fútbol sala y que hay que saberse si o si:
Finalmente serán 12 as prazas para o torneo de fútbol praia de Sada, e 120 € o prezo da inscripción, así que as contas son sinxelas: 10 euros per capita. Hai que xuntar canto antes os cartos, xa que o prazo remata o 22, así que sería convinte que os xogadores foran aboando a súa parte respectiva ós tesoureiros, que, para variar, serán (seguramente) Valen, Ángel e Pablo. Ó ser 12 prazas, Argui, Ángel e Jota poderán entrar seguro. Sen embargo, con esta composición habería unha baixa: a de Álex, así que habería que darlle entrada a outro xogador, que sería presumiblemente Juan M.
A espiña dorsal do equipo xa está decidida, e será a formada por: Bello, Dani, Mauro, Moi, Pablo, Pena, Sera e Valen.
En canto ó tema das camisetas, estivéronse mirando varios modelos en Decatlon. Aínda poñéndolles número, o seu prezo non chegaría ós 10 euros, e parece que hai unanimidade na súa adquisición.
Por último, habería que organizar algún "entrenamiento" na praia, na que xa empezaron a tocar balón algúns dos compoñentes, como Ángel, Valen, Álex, Pena ou Pablo.
Eran las 22.47 h de un Sábado 9 de Junio de 2007. Estadio de La Romareda, Zaragoza. En Mañolandia el Real Madrid acosa a un equipo local que aguanta como puede las embestidas de un enfurecido club blanco. Las huestes del italiano Fabio Capello habían fallado lo infallable...la mala suerte se cebaba una vez más con los inquilinos del Santiago Bernabéu, que habían perdonado más ocasiones que el Conxegal en sus noches más negras. Pero el balón le llegó a Gucci (perdón, a Guti) quien, tapado por su ridícula melena de...(mejor me callo) da un pase sin querer a Roberto Carlos, que siempre quiso tener un millón de amigos y desde ayer tiene más de uno. RC da el pase de la muerte a Higuaín, esa "rara avis" negada de cara al gol...va a entrar...va a entrar...pero entonces aparecen los puños del meta local César, ex-madridista, traidor y resentido...jajaja...pero ahí estaba Van NistelGOOL, el hombre del que muchos se reían y desconfiaban para marcar un gol que hacía presagiar esperanzas...GOL, gritaron al unísono los millones y millones de aficionados del mejor club del mundo...pero lo mejor estaba por llegar
El Madrid seguía segundo. A kilómetros de distancia, en el "Nuevo Campo" (también conocido como Nou Camp en los ¿¿países?? catalanes) el Barcelona ganaba de milagro al EspaÑol gracias, once more time, al árbitro, que no quiso ver una mano escandalosa de ese cada vez más payaso Messi, que intenta copiar, como gran fracasado y segundón que es, a Maradona, sabiendo que nunca llegará a ser ni la millonésima parte de lo que fue el Pelusa. En Barcelona se las prometían muy felices con la derrota del Madrid...pero con ese gol de Van NistelGOOL, el holandés errante, les volvíó el complejo de inferioridad, les entró la cagalera y, 18 segundos depués de la obra de precisión madridista, un gran jugador y mejor persona, llamada RAÚL Tamudo (Raúl, como no, como la leyenda merengue que muchos quieren enterrar) silenciaba a los blaugrana y le daba otro título, otro más, al Real Madrid...
A los del Barsa, ¿qué les puedo decir? Seguid llorando, que eso se os da muy bien...
