Chega o bo tempo e con el as ganas de saÃr de festa polos garitos de Brigantio. Para que a xente saiba por onde coller, tratamos de ofrecer unha axuda con esta guÃa "Garitos 2008".
As valoracións foron feitas ata por 4 crÃticos (máis e menos "benévolos"), cos seus respectivos alias. É necesario aclarar que nesta crÃtica as puntacións son "inversas". É decir, canto máis puntuación ten un lugar, máis "garito" é. Para poñer unhas referencias externas pero que de seguro que moitos de vós coñecedes, o "porrón" santiagués (por certo cerrado hai unha temporada por declarar a casa en estado ruinoso) ou "Casa Virtudes" en Coruña (famosa pola "jarra-melada") terÃan a puntuación máis alta, 5 cacahuetes, entre outras cousas polo noxo con que che atendÃan e por ser susceptibles a ser pechados por sanidade. No outro extremo estarÃa calquera cervecerÃa glamurosa, que non se levarÃa máis de 0 ou 1 cacahuetes.
As valoracións mÃdense en cacahuetes ¿Porque cacahuetes? Porque soe ser o tÃpico pinchito deste lugares, ademáis de ter todos eles unha moqueta formada por anos de acumulación das cáscaras de tales frutos. Asà que canto máis antro é un garito, máis mostra haberá deste froito.
En fin, só decir (antes de comezar coa pormenorizada análise pulsando en "Leer más") que espero que se algún propietario ou amigo de propietario lee as crÃticas, o tome con humor, que deso se trata, de pasar un rato facendo unha crÃtica constructiva pero coñera. Os garitos que saen son (en xeral, non todos) os que solemos frecuentas os distintos crÃticos. A orde será de menos a máis "antro". Ó final será destacado o "garito brigantio 2008". Ala, a pulsar "Leer más" e a disfrutar.
CervecerÃa Zoki
CrÃtico: The lord of the cacahuetes
Dende logo é o lugar máis refinado que imos analizar e apenas se fai acreedor duns graniños de cacahuete. A súa hixiene fai que nos atopemos nun lugar no que non podes disfrutar dos tÃpicos manchóns na roupa que entretén tanto limpiar unha vez que chegas á casa.
Ademáis a calidade das cervexas fai que sexa moi difÃcil embriagarse sen deixar unha importante cantidade de cartos, e ademáis ó dÃa seguinte un se lembra de tódalas tonterÃas que dixo (é moooi difÃcil ter unha tÃpica resaca con "lagunas mentales" pasando unha noite de festa no zoki).
AÃnda que non son entendido das copas de tal lugar, parece que non son de garrafón (non evolucionaron todavÃa ata ese extremo: copas máis económicas e con maior poder de embriagamento!!!). Cando se pide unha copa de viño da a sensación de que un está nun "restauránt", e non chas ofrecen nas tÃpicas cunquiñas cacahueteras.
A todo esto se lle suma unha aceptable limpeza nos toiletes.
Por todo eso, non lle podo dar a este lugar máis dunha cacahueta, merecida pola cara coa que soe atender o propietario, que non é precisamente de amabilidade e jorgorrio.
Adega do Pino
CrÃtico: PauxÃo
Aquà temos un dos grandÃsimos lugares polos que un pode disfrutar de maravillosas noites de festa de fin de semana en Betanzos.
Adega do pino presenta un entorno tÃpico de pub de zona antiga, con paredes de pedra e música moi agradable e outra para votarse uns bailongos.
SÃ, é certo que cando un entra neste local ten que ter un pouco de coidado na entrada, xa que pasa por un mini túnel no cal ó fin do mesmo debe baixar unhas escaleiras (que como non sepas que existen posiblemente te pegues un susto).
(Digamos que isto é unha crÃtica construtiva. Con unhas luces pequeniñas iluminando as escaleiras serÃa perfecto.)
Tamén un debe ter coidado cando camiña polo interior xa que está cheo de escalinatas pequenas que en determinados momentos provocan tropezos.
Polo demais é un sitio maravilloso que dende o meu punto de vista deberÃa encabezar un tirón por ensalzar o ambiente de salida dos fins de semana da zona antiga betanceira.
CafeterÃa Bar Brigantium
CrÃtico: PauxÃo
Esta cafeterÃa es una de las mÃticas de Betanzos en donde uno puede tomarse algo con los amigos, familia, pareja...en un ambiente perfectamente agradable y cómodo.
CafeterÃa amplia con un piso encima donde puedes disfrutar de los partidos de los domingos.
El trato al cliente es buenÃsimo y una de las claves del éxito de una cafeterÃa como esta es que el trato al cliente se ha mantenido en el tiempo con la misma calidad y ha ofrecido su servicio a todos los públicos, ya que se mezclan diferentes generaciones dentro de la misma.
Zona de arriba: jóvenes y semijóvenes.
Zona de abajo: mayores.
Como crÃtica constructiva podemos decir que es un sitio donde se podrÃa poner unos "pinchitos" con la consumición y es algo que se podrÃa llegar a echar de menos.
![]()
Tasca Fonte de Unta
CrÃtico: The lord of the cacahuetes
AÃnda que a priori parece un lugar merecedor de moitas cacahuetes, o catador de garitos habitual vai levar varias decepcións na súa inspección. De feito, hai veces que as rebosantes mesas, cheas de copas, son valeiradas e limpadas, co cal é difÃcil embarruarse como nun tÃpico lugar cacahueteiro. Sen embargo a súa terraza (sen vistas) ubicada nun patio e coas mesas sà bastante perxudicadas, fai que a calidade cacahuetera aumente. Outro punto a ter en conta para que se faga merecedor de cacahuetes é que non hai servicio directo ás mesas (tes que ir pedir á barra, ainda que haxa pouca xente), a pesar (eso si) de ter un número considerable de elas. Outro aspecto a ter en conta para facelo acreedor de cacahuetes é que se hai xente, a atención na barra cando un vai a pedir non é moi rápida, que se diga.
Sen embargo o bo humor dos propietarios, asà como a aceptable relación calidade-prezo das consumicións fai que o número de cacahuetes se reduza. Ademáis os servicios son máis que aceptables para ser unha tasca.
Por algo é un dos lugares de obriga pasada para case todo o mundo brigantiono nun saturday night.
Por estos últimos puntos, non lle podo ofrecer máis de 3 cacahuetes.
![]()
Caipirinhas
CrÃtico: The lord of the cacahuetes
En realidade cando falamos deste lugar, podemos decir que é o máis "internacional" de Betanzos, e non a cervecerÃa internacional. O seu bo ambiente fai que baixe o número de cacahuetes ás que aspira. Unha mezcla de varios paises (sobre todo brasileiros e galegos) fai que teña un tono desenfadado e mestizo.
Sen embargo ten varios aspectos que o fan acreedor de varias cacahuetes. Para empezar aquà temos un tÃpico sitio de cáscaras no chan. Se alguén quere sentir ese gustiño de estar nun lugar pisando algo que cruxa, que non o dubide, este é o seu sitio. A pega: os restos son de pipas, e non de cacahuetes, o que lle baixa a súa puntuación. Tamén é difÃcil mancharse, xa que basicamente é difÃcil pillar as mesas da sala, podemos decir "vip" do garito, asà que polo tanto é compricado "mollar" o codo na tÃpica poza de lÃquido mezclada con restos de pipas que soe
haber nas mesas destos lugares. Outro aspecto que hai que ter en conta á hora de asignar cacahuetes é a sala que hai pegada á "vip" onde un pode acceder (bueno, pode pero non debe) e que ten as paredes cos ladrillos á vista, todo un aliciente para quen visita o lugar.
O servicio nin dá nin quita, xa que ainda que é pequeno (é o tÃpico que tes que limpar a taza do váter coa perna do pantalón se queres saÃr, porque senón nos dás aberto a porta) ten as luces automáticas, todo un luxo, sobre todo cando, polo motivo que sexa, non ves os interruptores.
Ofrézolle a este lugar un máximo de 3 cacahuetes.
![]()
Local finde ano Brigantio 2008
CrÃtico: PauxÃo
Como aspecto positivo: es amplio.
En caso de lluvia podemos disfrutar del efecto gotera.
En caso de diluvio podemos disfrutar del nacimiento de una piscina.
Necesitamos agua para el servicio o sino siempre podemos ir a la mÃtica fuente de la Diana Cazadora a por agua.
Intensidad de corriente terrorÃficamente escasa.
Si alguien tiene mucho calor que se meta ahà dentro que es perfecto para congelarse.
Dispone de ventilación natural.
Atención a las escaleras...facilmente convertibles en un arma de destrucción humana por su peligrosa caÃda vertical desde el primer piso.
Digamos que es un local perfecto para una auténtica aventura que siempre podemos recordar para contarle a nuestros nietos y advertirles que nunca hagan lo que nosotros hemos hecho en el pasado, aunque finalmente lo hagan peor.
"Restaurante" Buenos Aires
CrÃtico: O Grumet
Es el Buenos Aires uno de esos locales ocultos, discretos, escondidos en callejuelas a las que solo si alguien te lo indica consigues llegar. Es un local pequeño, tÃpico y tópico en sus formas, pero con una personalidad propia desbordante.
Lo primero que llama la atención del local cuando entras son su pequeñas mesitas, puestas por todos lados ocupando hasta el último metro cuadrado de suelo. No son mesas glamourosas, ni mucho menos, pero su superficie lacada es perfecta para ser limpiada de un balletazo. Cierto es que sin cuidado al acercarse a ellas uno puede sufrir un desagradable percance con sus esquinas, situadas a una altura ciertamente comprometida, pero sacando este detalle se comportan bien en el papeo diario.
El rasgo caracterÃstico principal del Buenos Aires en su plancha de cocina. Situada tras la barra, a la vista de todo el mundo, se ocupa de almacenar grasillas y olores que despues pasan, como especias, por todas las carnes que por allà van pasando. Hamburguesas, perritos, pollo o filetes de ternera se abrasan en esa plancha histórica en medio de los toquecitos de paleta del cocinero, siempre en su posición al pie de los fogones.
Otro de los detalles carismáticos del sitio son, como olvidarse de ellas, las cajas de lechugas frescas que se almacenan debajo de la tele del fondo, cerca de la ventana. Ese almacen hortÃcola improvisado es ya parte de la leyenda del Buenos Aires y, aunque la historia dice que esas lechugas son siempre las mismas todos los dÃas, puedo decir que yo mismo observé un dÃa como una de estas cajas era cogida en volandas y llevada hacia la cocina.
Además de la barra y la máquina tragaperras, lo cierto es que la parte con mas encanto es la del fondo, que da hacia la calle de Los Ãngeles. AllÃ, con las puertas de los servicios quizás demasiado cerca de las mesas (pero más sitio no hay), es donde uno se puede empapar del verdadero espÃritu del Buenos Aires. Como olvidar esas noches de verano cenando allÃ, con el sol poniendose tras los edificios y el ventilador refrescando en el techo, saboreando un plato combinado mientras en la tele ponÃan cualquier cosa menos fútbol. Ah, tantos momentos que se perderan, como lágrimas en la lluvia.
![]()
Forum Artis
CrÃtico: Anónima betanceira
Probablemente muchos de nuestros lectores, cuando escuchen el nombre de
“FORUM ARTIS”, se pensarán que nos estamos refiriendo a un lugar donde se
reúnen los payasos locales para hablar y realizar sus payasadas. Y no, no es
que en Betanzos no exista ningún lugar donde se realicen este tipo de actos (de
hecho, el Ayuntamiento se aproxima bastante a esta definición), pero no nos
estamos refiriendo a eso. Si nos referimos a este lugar como la “teterÃa”,
muchos brigantonios se preguntarán: “pero hay una teterÃa en Betanzos?
Pues sÃ, niños y niñas. El “Forum Artis” es un local que en un principio
nació con la vocación de teterÃa pero que, durante su niñez, adolescencia y
posterior madurez ha desarrollado múltiples personalidades que lo han llevado a
una indefinición absoluta: nadie sabe exactamente lo que es.
Y es que, durante su vida, el “Forum” ha sido: teterÃa, cafeterÃa,
mesón, fumadero de opio (perdón, de cachimbas), restaurante especializado en
productos del marÂ…y todo lo que uno se pueda imaginar. Piensen en cualquier
locura, como por ejemplo un criadero de chimpancés con adicción a los
Phoskitos…pues estoy seguro de que el “Forum”, en algún momento, también lo ha
sido.
Hoy en dÃa se ha especializado en los bocatasÂ…bueno, lo de
“especializar” es un decir…cierto es que en su carta aparecen multitud de
bocatas, todos ellos con una pinta apetecible…ñam,ñam,ñam….pero la realidad es
bien distinta: pidas lo que pìdas hay una probabilidad del 99.9% de que ese
bocata no esté disponible. Si eres la minorÃa afortunada que está en ese 0.1%
piensa que, quizá, no seas tan “afortunado”…y hasta aquà puedo leer.
Pasemos a otro punto. En cuanto a su clientela, hay que reconocer que es
fiel, simplemente por el hecho de que no existe. Soledad siempre estará allÃ,
esperándote, comiéndose un bocata imaginario mientras se toma un té. Por otra
parte, esto es una ventaja: nunca faltará un sitio. Esto hace que un
brigantonio medio, cuando pase por los exteriores del “Forum” se pregunte si
estará cerrado o abierto (bueno, en primer lugar se preguntará: ¿pero esto qué
es?). La iluminación, reducida, tampoco ayuda mucho en este tema. No estamos
sugiriendo que ponga un cartel luminoso tipo Las Vegas en el exterior, pero
tampoco estarÃa mal hacer un poco más llamativo el localÂ…
Pasemos con su horario de apertura/cierreÂ…lo que no se puede negar es
que se trata de un horario flexible. La mayorÃa de los sitios suele cerrar como
mucho, un dÃa por semanaÂ…,pues en el “Forum” no;en su intento de innovar, en
una lección de “márketing avanzado”, este antro da completamente la vuelta a la
tortilla y abre un dÃaÂ…al mes, si hay suerte. Eso sÃ, ese dÃa también parecerá
que está cerrado, porque tal y como advertimos en párrafos anteriores, la
diferencia es prácticamente nula.
Lo que no se le puede negar a este local son sus ganas de innovar, hasta
el punto de que han llegado a convertirse en una especie de Bingo Ambulante,
sorteando cosas como si fuese una tómbola…piensa en la gran ventaja que eso
significaÂ…basta con que entres una vez para llevarte algo de forma segura,
porque probablemente seas el único cliente en todo el mes!!!! PERO SI TODO SON
VENTAJAS!!!! EN cualquier cosa, siempre tendrás más probabilidades de que te
toque algo en esta Forum-tómbola que de
que tengan el bocata que tú pediste.
Otra de las caracterÃsticas de este sitio es su intento de adaptarse a las nuevas tecnologÃas: y es que, amigos brigantonios, el “Forum” es un local wi-fi desde donde se puede conectar uno tranquilamente a Internet. En la foto de aquà abajo, por ejemplo, pueden ver a uno de los felices clientes del “Forum” disfrutando de su estancia en el local mientras espera a que termine de cargar su página preferida (que, evidentemente, será Brigantio.com) en la red de redesÂ…pero la espera puede ser larga y tortuosa
Pero no todo son desventajas en el Fórum…el local es agradable y es un
sitio donde se puede dialogar. Es un sitio amplio y que, además, cuenta con una
pecera que es utilizada, a su vez como piscifactorÃa, utilizando a sus peces
inquilinos para adornar y darle sabor a los más exquisitos manjares, destacando
la especialidad casera “chocolate enfundado en salsa de espina poco hecha”
Otro de los grandes aciertos del Fórum fue durante una época, las
actuaciones musicales y eventos culturales que proponÃa, unos con mayor acierto
que otros, pero que,en cualquier cosa, siempre atraÃan a gente al localÂ…
Todas estas razones han llevado a que ,finalmente otorgue al “Forum Artis” la puntuación de 4 cacahuetes y media, una puntuación sin duda considerable y que lo sitúan en un lugar destacado dentro de la guÃa de antros de Brigantio.com
A continuación, Antro Brigantio 2008:
O Rabel
CrÃtico: Anónima betanceira
Nuestro local ganador “garito brigantio 2008” es un entrañable local
denominado “O Rabel” conocido, en un principio, como el Babel. Pese a que no
creemos que exista brigantonio alguno sobre la faz de la tierra que desconozca
la existencia de este local, podemos decir que se halla en una de las callejas
y que, dentro de ellas, es aquel que destaca por su música verbenera y
ambiente, digamos, “festivo”
Un servidor (bueno, servidora, ya que soy
Podemos confirmar, sin temor a equivocarnos, que el Rabel se trata del
equivalente brigantonio del “Bar Coyote”…ejem…bueno, vale, pude que nos hayamos
pasado un poco, ya que por la apariencia de sus ¿¿bar-woman?? más bien guarda
un mayor parecido con la taberna de MoeÂ…ejemÂ…
En la imagen, una de las
“atractivas” camareras del Rabel)
Pese a todo, hay que reconocer que el local/antro/chámalle “x” cuenta
con una clientela que es, ante todo, fiel. Un cliente estándar de este
establecimiento responderÃa al siguiente perfil: varón, con poco pelo, con poca
movilidadÂ…vamos, que podrÃa ser un Alexito cualquiera…¡¡¡pero no!!! porque la
edad media del cliente tipo estarÃa comprendida dentro de un intervalo de
[70,8)
Retrato robot del cliente tipo del
Berdel
Aún asÃ, parece ser que, viendo la sonrisilla que presenta la clientela
habitual, el servicio no es del todo maloÂ…ejemÂ…o eso o es que han consumido
algún tentempié en mal estado, que vaya usted a saber.
Lamentablemente desconocemos cuáles son los platos o bebidas tÃpicas de
este localÂ…por suerte conseguimos sonsacar unas palabras a uno de los clientes
que, a la salida del Rabel y todavÃa jadeante por el esfuerzo realizado
(desconocÃamos que en este local se hiciesen pruebas de atletismoÂ…) hizo unas
declaraciones para Brigantio.com: “Ai, rapaciño, aquà fante de todo”-fueron sus
palabras exactas.
Asà que, intrigados por las palabras del abuelo de Heidi, continuamos
investigando…Finalmente, tras varias pesquisas, podemos confirmar que el Rabel es un local especializado en cocina “francesa” y “griega” también…polvorienta
en una de las paredes del antro localizamos una pizarrilla que ponÃa “completo:
100€” – por lo tanto, suponemos que en el Rabel también se dedican a las
hamburguesas y demás. Y también hay un espacio reservado para la alta cocina,
esos platos de diseño con productos llegados recientemente al mercado…y es que,
amigos y amigas de Brigantio.com, la especialidad de la casa, al parecer, es la
“tortilla de Viagra”…mmmm…apetecible, ¿verdad?
Sabemos que ya estáis deseosos de entrar en este local y consumir,
consumir, consumirrrrrrr…pero os preguntaréis: “bueno, ¿y qué tal está el local?¿Es
cómodo?
Ésta pregunta no tiene fácil respuesta: la verdad es que, desde el
exterior, posiblemente penséis que se trata de un recinto pequeñito de apenas
unos metros cuadrados, pero la realidad es bien distinta. Probablemente
vosotros, ciudadanos de Brigantia, desconozcáis que, debajo de este hall de
entrada del Rabel hay unas catacumbas en el subsuelo donde, si el cliente lo
desea, puede pernoctar perfectamente y recibir los servicios y el cuidado del
personal de este carismático local. (p.d.: Nos consta que Sanidad no tiene
constancia de la existencia de este local. Es un expediente “X”)
Llegó la hora de ponerle puntuación, y es tan difÃcilÂ…pero considerando
todos los factores anteriormente mencionados no veo otra opción que otorgarle
la puntuación máxima, esto es : 5 cacahuetes, y alzar este local a lo más alto
de
Comentarios
- A sobriedade e crÃtica serena do Lord das Cacahuetes
- A diplomacia brigantonia e sen acritude de mr. PauxÃo
- A fina ironÃa mergullada coa mala leite habitual do sempre irreverente Grumet
- E o desfase total da polémica Anónima Betanceira
Podo prometer e prometo, como membro de Brigantio.com, que os catro crÃticos existen e son distintas personas...sen embargo, non nos facemos responsables do contido dos seus comentarios
enhorabuena!
Es mas quedaron pocos bares y garitos del pueblo por aquellos tiempos,en los que no ingestasemos alchool ( yo y mis camaradas) hasta perder el conociemiento, y a veces algo mas... Por lo que era gran conocido y conocedor de los mismos.....( mal que les pesase a los regentes de los mismos).
Y resulta que no tengo ni idea de donde está el Rabel este de marras.
Vamos , que o estoy caduco, o salgo poco, o no me entero de nada. Pido acalraciones a los administradores del blog.O bien , que pagen una copa en tan recóndito y escondido antro,.... -yeah
Pois sÃ, a redacción de Brigantio.com recibÃu as crÃticas e unha delas tiña ese alias.
¿¿Porque non me extraña?? ^^
queria recomendar un pub q no se si conoceis, se llama pub garelos
la musica es muy buena(quiza de lo mejor q he escuchado), los chicos del local muy major, las copas bien de precio y de calidad, lo q no se seguro es a q hora abre y a q hora tenemos marcha alli. alguien lo conoce y me puede contar algo, tenemos una despedida de soltera y nos gusta la musica indie, teniamos una borrachera tan grande, q no preguntamos.
besos a tos
pero q tal esta o garelos? E TAN BO COMO DIN'?
Para tomar algo a horas máis tempranas non debemos olvidar Casa Carmen outro referente da bohemia betanceira.
Un saludo
ESTUBE EN ESOS DOS GARITOS Y NO HAY COLOR, EL SACO ESTA BIEN,
PERO LA MUSICA ES DE PI
Persoalmente gústame máis o Saco por música e ambiente.
Dende logo non podes buscar no Saco os próximos éxitos musicais porque soa música moi escollida e principalmente ata os 70 ou asà (Agora virá alguén e me desmentirá) e senon dentro dun estilo moi marcado. Pero esto precisamente lle da unha persoalidade propia moi identificable a este bar. Como o garelos hai bares a patadas por todos lados (en betanzos non, claro), agora como o Saco... igual hai menos...
O caso e que son dous bares que se poden complementar ben se alguén quere fuxir de OTs e cousas polo estilo...
Saludiños...
· Algunha que outra vez podes escoitar Jazz
· Algunha que outra vez podes escoitar Blues
· Teñen unha amplia coleción de vinilos recopilados ao largo dos anos (Cantos garitos poden presumir de ter o Thiller de Michael Jackson en vinilo)
· Teñen Carajillos con nata
· Segundo algunha fontes foi o 1º pub de Betanzos
· O camareiro se parece a un persoaxe de Heartbreakers (esto se considera a favor só para mulleres con idade suficiente como para haber seguido Heartbreakers)
Puntos a favor do Garelos:
· Podes escoitar Muse (aÃnda que no Saco probablemente tamén)
· Podeste rozar máis fácilmente ca xente asà que probablemente ligarás máis (en teorÃa)
Puntos en contra do Garelos:
· Teñen un trabuco debaixo da barra (Como o oides, non me gustarÃa encontrarme alà na situación de que non me chegan os cartos para a consumición...)
· Despóis de examinalos detidamente, os sofás do Saco son moito máis envolventes. E a súa capacidade de envolver e directamente proporcional ao número de cervezas inxeridas.
SOBRE ESTE DEBATE ENTRE GARELOS Y SACO, LOS DOS SON PERFECTAMENTE COMPATIBLES, PUESTO Q VAN A SU BOLA, ALEJANDOSE DEL TEMA COMERCIAL.
EN CUANTO A LA MUSICA DEL SACO, DISCREPO, LO VEO MAS UN LOCAL PARA LA SEMANA, PARA EL FINDE ES MUY DE RELAX, SI BUSCAS TRANKILIDAD PUES NO ESTA MAL, LA MUSICA SIEMPRE ES IGUAL, NO HAY NADA INNOVADOR, SIEMPRE ROCK CLASICO, EL JAZZ Y BLUES, PARA UN FINDE RAYA MUCHISIMO, CREO Q TENIA Q RECICLARSE UN POCO, PQ SI VA A BENICASSIM ME PREGUNTO YO, PQ NO SUENA NADA DE ESO ALLI, PQ ESO SOLO SUENA EN GARELOS?
EN GARELOS PUEDES ESCUCHAR DESDE UNOS TEMAS DE THE DOORS O THE WHO, JOY DIVISION O NEW ORDER, THE CURE Y UN LARGO ETC HASTA MUSE, EDITORS, THE BLOWS, SONS AND DOUGHTERS, THE STROKES, FRANZ FERDINAND Y UN INNUMERABLE SIN FIN FIN FIN DE GRUPOS, SI TIENES UN LOCAL TIENES Q INNOVAR, BUSCAR SIEMPRE LO ULTIMO, RECICLAR SI NO TE PUEDES CANSAR DE ESCUCHAR LO MISMO.
ME FINO Q EN GARELOS MUCHA GENTE PIDE AL PINCHA Q LE APUNTE TITULOS DE CANCIONES, Y YO TAMBIEN LO HICE.
AUN Q VIVA EL SACO Y VIVA GARELOS, SI CIERRAN ESTOS DOS GARITO NO VUELVO A SALIR POR BETANZOS
Otro garito que merece la pena ser mencionado (y no se porqué hasta ahora no lo fue, ya que consolida esa zona), el Gales, también tiene su estilo perfectamente definido (quizá un poco más que los anteriores) y cualquiera se sorprenderÃa si allà se empezase a escuchar cualquier grupo pop-rock actual en lugar de los tradiconales ZZ Top o Ac-Dc.
Pues eso, como metáfora podemos coger cualquier gran ciudad que se precie, donde siempre hay al menos dos museos de prestigio, uno de obras clásicas y otro de arte moderno, y la pena serÃa que se perdieran los clásicos, no porque las nuevas tendencias no lo merezcan, sino porque los clásicos tienen muchos más años de aval, forman parte de nuestro patrimonio y deberÃan poder ser contemplados por todos.
(Seguramente una treta de Alexito, todos conocemos bien sus métodos de presión....)
Un saludo a todos aquellos que participamos de la noche betanceira.
http://pubsaco.blogspot.com
El Saco está genial para tomarte un par de copas de tranqui escuchando temazos clásicos y charlando un rato, pero para salir un sábado "a romper" es un poco relajado demás. A su favor también hay que decir que el trato y el ambiente son de lo mejor.
El Garelos es perfecto para ir a echarte los bailes y tolear a partir de las 3 y pico de la mañana, porque te ponen lo último en música (huyendo evidentemente de triunfitos y demás fauna) con Muse, The Killers, Editors, etc, y a partir de cierta hora cambian a música en castellano con Deluxe, Iván Ferreiro, Los Planetas, y demás. Eso sÃ, según el dÃa, es imposible entrar con la gente que hay, y ya no digamos ir a mear... Por lo demás, los camareros quizá la lÃan tanto o más que los clientes, cosa que siempre es de agradecer. Además es de los que más tarde cierra (nunca antes de las 7 de la mañana).
De precios, "chégalle ben", pero por ahà andan los dos.
Creo que son totalmente compatibles los dos.
¿por qué en este ranking de baretos no sale el Curruncho? El hecho de tener un único baño al que para acceder hay que hacer maniobras merecerÃa algún que otro cacahuete, pero el ambiente, la música,la decoración (se conjuga a la perfección un yugo de un arado colgado de la pared con una auténtica Vespa y un mural con fotos de grupos mÃticos de todos los tiempos), la atención de Marcos y LucÃa, la calidad de las copas y los precios son de lo mejor.
Que alguien me diga un sitio donde tomarse una pedazo de copa en vaso de sidra por 3
Gharda os cartos que esta a pagho eu.......
Eu tamén son pro curruncho. Reune caracter propio como o saco e espiritu cacahueteiro.....
TODOS PAL GARELOS GOOOOOLFOS
Ya no se escuchan a los Arctic Monkeys ni a los Babyshambles, como antes. Ahora es todo algo más comercial.
Aún asà para mi sigue siendo el mejor de Betanzos. En el Saco una vez pusieron el Elephant de los White Stripes de principio a fin, pero fue flor de un dÃa y tampoco son formas. Lo mismo hacen a veces en el Curruncho con los Libertines, aunque allà pega más.
ESTUBE ESTE FINDE EN GARELOS Y LO DEL VIERNES FUE ESPECTACULAR, DA GUSTO SALIR UN DIA DE SEPTIEMBRE DESPUES DE LAS FIESTAS Q NUNCA HAY MUCHA PE
Queda entón apuntado o garelos como opción para os venres -si
Suscripción de noticias RSS para comentarios de esta entrada.