Últimos lances do concerto

Despois do concerto dos teloneiros, houbo tempo para a comida. Vexetarianos e non vexetarianos disfrutaron de pasta, tortilla de Raxás con e sen cebola, e do churrasco. Sen embargo o prato estrela veu das mans de Xeme, co seu biscoito-pastel Papa Pío, do que os comensales deron boa conta.

Receita "churrasco Raxás": Media vaca +Medio porco

Preparándose para o "prato forte"

Finalmente chegou o momento máis esperado da noite. Ante un ambiente íntimo, Alexito comezou o seu repertorio. Houbo tempo para todo, dende as cancións críticas ás máis intimistas, pasando por varias colaboracións con "Anfitrión" Carro Lagoa.

Público selecto. Non houbo disturbios salientables.

O artista ante a muchedumbre 

O repertorio foi o seguinte:

1.- locura transitoria

2.- la venganza de los hombres sin pelo

3.- betanzos popular + arde madrid 

4.- en mi sofá + todo sigue igual (intro de "el día de la mujer mundial" de calamaro)

5.- angelito + conxemal

6.- necesito alcohol (con AC)

7.- la banda del mafioso (con AC)

8.- et voilá

Como se pode observar, a formación completou temas de crítica "popular" e a algunha que outra formación deportiva. Recordou a Sergio con "Arde Madrid", e o seu pelo en "la venganza de los hombres sin pelo". Por último tamén se tocaron temas de amor, como aquel no que un amante descobre que está enamorado do seu sofá.

A formación ó completo 

Tamén houbo tempo para amagos do exitazo "mucho Álex", que o artista descartou interpretar debido ás limitacións técnicas existentes (recordar que se trata dun tema comercial tecno-house-child out).

¿Cando será a próxima? Pois eso é o que se preguntaba todo o sonoliento público a noite do concerto despois da unha da mañá. A resposta... pois ninguén o sabe. Quizáis unha sabrosa oferta a Alexito e ós Broken (esto xa recorda a Bob Marley and The Wailers) fagan que a decisión de volver sexa pronto. Ou quizáis non volvan a tocar. Eso non se sabe, pero o que está claro é que sempre nos quedará.... o ridículo.