Debutou finalmente Alexito como protagonista dun concerto. Non foi sen varios amagos fallidos. Ocurreu coa inestimable colaboración de Angelito, que puso casa, ganas e parrilla.
Os Broken Heads, con batería de luxo, fixeron de teloneiros. Aquí a única oscura mostra que temos ata agora en formato vídeo (probablemente haxa máis no futuro). Amplía a noticia se queres ver máis fotos e como foi a cousa.
Alexito no seu día de gloria
Todo empezou unha cálida tarde de Septembro. Os primeiros en chegar foron os que non foron a disfrutar dos últimos días da soleada praia.
Izaro e os Xemes, ansiosos polo comezo do evento
Comezaron os preparativos sobre as 20 horas, había que deixar preparado todo antes do ensaio de media hora previo ó concerto.
50% dos Broken
Volvéronse a ver imaxes clásicas, esperadas por todo o público (o aforo rondaba a frioreira de media docena de persoas) como Javi e a camparta que acompañara ós BH en tódalas xiras do pasado, antes da disgregación do grupo trala marcha de Pablo. Só unha oferta irresistible foi capaz de volvelos a xuntar: unha churrascada en Raxaland. Ademáis, un batería de luxo: o mismísimo ALEXITO.
Os temas interpretados foron:
ANGOLA. A canción máis reivindicativa do grupo, para comezar forte.
KE PASA CON LAS TIAS. O great heat que os lanzou á fama.
CHULO DE SABADO NOCHE. Recreación da noite sabatina brigantiona.
VERSION GREEN DAY. Toque comercial.
TENGO KE EVACUAR. A única capaz de competir en popularidade con "Ke pasa con las tías". Foi o regalo do grupo ante a insistencia (ejem) da xente pedindo a última.
Javi, a camparta e as inutilizadas bicis de Angelito
Javi bailando... flamenco?? Mirada penetrante de "batería Alexito" (como o muñeco diabólico)
Panorámica do grupo e da cabeleira dun espectador.
Últimos lances do concerto
Despois do concerto dos teloneiros, houbo tempo para a comida. Vexetarianos e non vexetarianos disfrutaron de pasta, tortilla de Raxás con e sen cebola, e do churrasco. Sen embargo o prato estrela veu das mans de Xeme, co seu biscoito-pastel Papa Pío, do que os comensales deron boa conta.
Receita "churrasco Raxás": Media vaca +Medio porco
Preparándose para o "prato forte"
Finalmente chegou o momento máis esperado da noite. Ante un ambiente íntimo, Alexito comezou o seu repertorio. Houbo tempo para todo, dende as cancións críticas ás máis intimistas, pasando por varias colaboracións con "Anfitrión" Carro Lagoa.
Público selecto. Non houbo disturbios salientables.
O artista ante a muchedumbre
O repertorio foi o seguinte:
1.- locura transitoria
2.- la venganza de los hombres sin pelo
3.- betanzos popular + arde madrid
4.- en mi sofá + todo sigue igual (intro de "el día de la mujer mundial" de calamaro)
5.- angelito + conxemal
6.- necesito alcohol (con AC)
7.- la banda del mafioso (con AC)
8.- et voilá
Como se pode observar, a formación completou temas de crítica "popular" e a algunha que outra formación deportiva. Recordou a Sergio con "Arde Madrid", e o seu pelo en "la venganza de los hombres sin pelo". Por último tamén se tocaron temas de amor, como aquel no que un amante descobre que está enamorado do seu sofá.
A formación ó completo
Tamén houbo tempo para amagos do exitazo "mucho Álex", que o artista descartou interpretar debido ás limitacións técnicas existentes (recordar que se trata dun tema comercial tecno-house-child out).
¿Cando será a próxima? Pois eso é o que se preguntaba todo o sonoliento público a noite do concerto despois da unha da mañá. A resposta... pois ninguén o sabe. Quizáis unha sabrosa oferta a Alexito e ós Broken (esto xa recorda a Bob Marley and The Wailers) fagan que a decisión de volver sexa pronto. Ou quizáis non volvan a tocar. Eso non se sabe, pero o que está claro é que sempre nos quedará.... o ridículo.
| Comentarios |
|