Vida Social Fiesta EuroPatacada 2008 Pasou a Eurocopa. Pasou a febre vermella. Dende Galicia disfrutamos como os nosos compatriotas Euskeras, Catalás, Canarios, Asturianos e Brasileiros levantaban a copa por ser mellores que outros no xogo nacional. Todos nos sentimos rojos e dimos a gracias a Dios por algo tan transcendente na nosa vida. E alí estaba esta páxina para informar. Para informar dos bos españoles que somos, de la alegría de ver a los príncipes abrazados (uyyy, se me escapa el castellano!), de ver ó Rey campechano celebrar un gol, de ler as noticias das primas multimillonarias e sentilas no noso peto como se foran nosas.... , ou sexa, de todo o que nos encanta ós galegos. Pero o luns había que volver ó choio, ós sueldos de risa, pero co orgullo de ser Español e de alegrarse que uns cantos ricos aínda son máis ricos. Merece a pena dar 200000x25 euros porque España (enteira!, excepto os demonacionalistas) sinta unha tarde de ledicia....
En fin, a min gustoume que gañase, pero creo que me quedei un pouco lonxe de sentirme orgulloso (de que?), de darlle as gracias a Dios, de bañarme nun fonte, de ir pitando co coche polas rúas.....
En fin, despois desta reflexión sen importancia, ía escribir que tal foi a III patacada. No que respecta ó acto culinario, nada fora do normal: patacas duras ó principio que había que reasar, algunha salchicha pasada por brasas tras un mal cálculo ó collela da parrilla, algunha chuchería, etc.
En canto á xente, os de sempre e un pouco máis. George e Patri apuntáronse ós de sempre (bueno, a case todos): Loreto, Lorena, Leire, Laura, Inés, Villa, Angelito, Maryem, XemeS, Javi, Izaro, Alexito, Valen e Pablo. Para o karaoke (ó final houbo karaoke, pero non Operación Fracaso), estivo especialmente activo Jorge, que debutou con éxito neste tipo de actos. E todo o barullo, cante, risas, sen un gramo de alcool, como era de agardar nunha festa organizada por P.Seoane. Hai vídeos que agardemos que algún día vexan a luz, onde case todos mostran as súas dotes de karokeros, en especial os xemes, Leire, Jorge ou Angelito. A pena foi que showman Saavedra non puidera estar ata o momento karaoke (xa preto da 1 da mañá) para poder rememorar a súa época de cantante. Outra vez será. A festa prolongouse ata un par de horas pasada a media noite, mentres durou a batería do xeme-karaoke-portátil.
Nesta noticia sustitúo a habitual galería por esta cutre-montaxe que vos poño a continuación. Como xa dixen, espero que aparezan os vídeos algún día, pero eso denpende do camarada Alexito. Ala, como ben di o vídeo que vos poño ó final, ata a cuarta!
| Comentarios |
|
Respecto a la patacada intentare dar "el cante" en cuanto pueda y lo sabeis jejeje. Gracias por hacer el evento y reunirnos de nuevo.
ah! y el bocata de patatas que me hice estaba riquísimo!
. ESPERO APRENDER ALGÚN DÍA A HACER VÍDEOS COMO ÉSTE. NO TENGO LA MÁS MÍNIMA IDEA
Y POR FALTA DE CONOCIDOS INFORMÁTICOS QUE NO SEA 
. ENHORABUENA A QUIÉN LO MONTÓ. 
POR ÚLTIMO, ESPERO QUE SE CELEBREN PATACADAS DURANTE MUCHO TIEMPO.
GRACIAS POR TODO AL ORGANIZADOR.
O meu fai referencia a esa primeira parte tan "racional".
O fútbol e o deporte en xeral é algo que non se pode explicar seguindo o que dice a lóxica. Eu mismo dixen que visto obxetivamente, era un xogo bastante tonto. Pero cando me digas outra sola cousa que provoque esas sensacións, xa sexan de alegría incontida ou tristura absoluta, en millóns de persoas literalmente o mismo tempo entonces empezaremos a falar.
Eu estou en contra de que os futbolistas cobren tanto, obviamente. Pero tirando de puro raciocinio como queres facer ver ti, temos que 25x200000? en primas / 18000000 de espectadores= 0,27? que puxo cada espectador por uns cantos dias de festa e alegria (porque foi mais dunha tarde). Ti seguro que non, pero eu pago tranquilamente 27 centimos por unha alegria asi.
E xa falando de cartos, que para ti todo parece xirar en torno a iso, direi que hai cousas que non se pagan con todos os cartos do mundo. Vota un ollo a este enlace http://www.antena3.com/PortalA3com/microsite-pr..., donde hay un video donde amosan como viviron a final entre outros un colexio de nenos con sindrome de down. Mira a "tarde de ledicia" que tiveron, e despois a ver si sigues pensando o mismo (decindoo si, que o brazo a torcer non o vas a dar na vida).
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
| < Anterior | Siguiente > |
|---|
