Vida Social Fiesta "PataKda IV" ou o triunfo dos tubérculos Xa pasou, con máis gloria que pena (ou eso espero) a IV patacada. A nova versión experimental de patacada-cachelada parece que tivo éxito. Os cacheliños acompañados de perritos (vaia mezcla...) fixeron as delicias dos presentes. Se ademáis se suman as coca colas recentemente caducadas do excedente de fin de ano, a combinación podía ser mortal. Ainda que pareza incríble, nadie acabou en urxencias....
Ó final viñeron todos os da lista publicada ó medio día da celebración da patacada, máis Inés, que xunto con Villa, formaron a parella de rezagados da noite, e coa baixa de Leire, finalmente pochiña. Así, quedará para a historia a lista de Pablo Seoindler:
Myself
Angelito
Alexito
Juanito
Sergio
Mariela
Fran
Javi
Izaro
Xeme
Adriana
Maryem
Alberto
Villita
Valen
Silvia
Ana
Julia
Txiki
Inés
É decir, 20 afortunados.
Como sempre, tamén estivo a colaboración paterna, esa xente que nos concibíu e nunca nos falla:
Gracias a él, as patacas tiñan a pinta que se merecían:
Os primeiros invitados foron os encargados de coidar que a auga non saíse para fora, en especial Juan, que como sempre, non dubidou á hora de botar unha man:
Unha vez feitas as patacas, había que desinfectar a parrilla para despois poder preparar a parte carnívora do menú:
Cando xa estaba todo listo (ejem), empezaron a aparecer os señoritos:
Ainda que bueno, as salchichas aínda había que preparalas. E eso é o que facían (ainda que non o pareza) o triumbiratum salchichero:
Despois só quedaría degustar, dende un lado da mesa....
...e dende o outro
-A Angelito, polo calentador reciclado que nunca se chegou a utilizar e polo máxico 4 pes e a gran parrilla.
-A Javi por aguador de bebidas caducadas e, felizmente, de bebidas non caducadas. En calquera caso, sempre nos quedarían a súas laranxas.
-A Valen, por carretar a comida e por facerse desexar ante 15 persoas famentas.
-A Sergio, Mariela e Leire, por facerme ver que hai xente que agarda este evento con ilusión e darme folgos edición tras edición.
-A Villa por descuartizar a súa casa para asegurar a presencia de leña.
-A Angelito, Alberto, Juan e Álex por colaborar a pesar das condicións extremas.
-A Adriana por ensinar como se parte un leño (e a Juan, por intentalo).
-A Maryem por tirar as colillas de Ana, y a ésta, por "deixarllas" tirar
-A Xeme, por completar o de "d'oxeunano" con "e daquí alí, moitas"
-A Izaro por facer o esforzo de pasarse, pese a traballar, e a Julia, pola incertidumbre da súa presencia, que lle deu emoción á cousa.
-A Silvia, por aguantar a Valen tanto tempo...
-A Fran e a Txiki, por seguir intentando ensaiar para tocar na edición centenario da patacada.
-A papi, por animarme a volver a lavar as patacas unha segunda vez....
-E gracias ós que intentaron vir pero non puideron: Patri, George, Sama, Rubén, Fany, Novo, Estela, Yelina....
Merci beaucoup e ata a quinta... d'oxeunano! (e daquí alí, moitas)
| Comentarios |
|
que sepas que mas de uno tb. esperamos el evento pero no nos hacemos ilusiones por si no podemos ir jajaja
saludossssssssss
Ainda teño unhas poucas pataquiñas pra comer hoxe
Bikiños e o ano que ven mais e mellor !!
e que sexa por moitas veces!!! e sempre con tan bon tempo 
A frase non a pillaches ainda de todo, na miña zona é "e daqui aló, moitas VECES". que espero se repita a frase, alomenos xa a aprendiches.
