Actualización 04/01/09: galería de fotos (en galería->fiesta!->Fin de ano 2008: O día máis longo)

Máis de 100 fotos sacadas por Juan, Daniela, Silvia, Valen, Javi e Pablo.

Todo comezou a finais de Novembro. O local de fin de ano 2007-08 estaba á nosa disposición. A partir de aí comezaba a contrareloxo unha nova prepraración de fin de ano. O outro acto que marcou o día 31 foi unha nova tradición que se argallou uns días antes, sen tempo para pensalo moito. Tratábase do "tradicional" baño en Miño do día 31.

Dos dous actos haberá vídeos e galería. Pero por agora, se queres ver como foi a cousa cronolóxicamente dende a tarde do día 31 ata a mañá do 1, pulsa en "Leer Más".

Foto de mostra- Finde 2008

En plena festa de fin de ano

Tres homes contra o Atlántico. Tres valentes. E catro nenazas mirando e filmando. Ás 16:30 saía a expedición brigantiona cuan desembarco de Normandía, co destino fixado nas xélidas augas miñocas. 

Valen, Félix e Pablo inauguraron a tradición xogándose a saúde, sobre todo no caso de Félix, con varios minutos de baño. O caso dos outros protagonistas foi máis un remollón que un baño. Na beiramar, Villita, Juanito, Angelito e Alexito cos medios gráficos que testemuñarán quen se animou e quen non a poñer un toquecito novedoso na actualidade brigantiona. Como exemplo, o que se mostra a continuación, cos tres protagonistas aínda húmidos (e os pes semiconxelados) polo remollón.

Miño, 31 de decembro 2008

Valentes ou tontos? Deixémolo en Frikies

Esperemos que en vindeiros anos se supere o centenar e así sairemos na tele como os que o fan en Barcelona, con moito menos mérito por ser o baño nas augas do Mediterráneo.

O outro gran acto foi a benvida ó novo ano. Os protagonistas: un vello local e 40 personas. Ó final o número foi tan redondo como a noite. Como sempre foron aparecendo primeiro os habituais de sempre: Juan M. ("o señor das chaves") e Daniela, o renqueante Óscar, Laura, Bea, Xemes, Pablo, Valen e Silvia. Despois irían aparecendo as que empezan a ser habituais de sempre, as Oza Girls: Ana, Fany, Laura, Raquel, Leire, Loreto, Lorena, Julia, Izaro, con Ricardo e Javi incluídos e algunha nova incorporación. Tamén foron aparecendo Alexito, Angelito e a quinta de Álex-Conse: Leti, Carmen, Víctor (and cía), Barral, Mari(s), Vanessa. Un pouco rezagados apareceron a parella de Covas: Villa e Inés. E algún/a que outro/a máis entre os que me olvido (perdon por adiantado!) e os que o que escribe non coñecía.

O acto central da noite chegou sobre as 4, cando a xente estaba en plena ebullición. Procedeuse a votar por miss e míster 2008. Lamentablemente chegou a bo porto o boikot dos demáis administradores desta páxina para non ter en conta a democracia vía web. Sen embargo tivo a consecuencia de que hubo uns novos comicios de sufraxio universal para a elección. Con Loreto de vocal, Lorena de secretaria, Juan M. e Bea de presidentes de mesa e Alexito e Pablo de interventores, tivo lugar a festa da democracia.

O reconto foi emocionante. Por un lado estaba a competición por miss entre Laura-Izaro-Leti. Por outro estaba a cousa reñida entre Pablo-Alex-Javi. No caso da miss, a cousa decantouse claramente por Leti cando ía sobre o 70% escrutado. No caso do míster, foi moito máis emocionante, xa que Pablo gañaba por 1 voto a Javi e Álex antes de saír a última papeleta, onde apareceu Álex seleccionado empatando polos pelos (nunca mellor dito) no último segundo. Para desempatar a xente tivo que elexir de novo entre Álex e Pablo, sendo este último finalmente o elexido para jolgorrio dos seus colegas máis achegados, desexosos de ver ó señor Seoane humillado. Sen embargo o saber estar déste fixo que todos eles desexaran estar no seu posto de gran campión brigantiono.

Miss e Míster

Miss e Míster bailando "Mi Carro"

Un bailoteo curto entre miss e míster, reparto de premios (?) e morreu o conto. Aínda quedaba moita noite por diante, da que sen dúbida non se desperdiciou nin un solo momento. Valen e Silvia facendo de paparachis, Inés e Villa bailando salsa, Juan facendo honor ó súa fama de bailarín, Javi na "tarima", Alexito coa bombona de butano.... disfrutaron tamén do himno deste fin de ano, a (xa) mítica "canción" "El butanero".

Despois do baile de despedida do "I will survive" só quedaban os churros.... e o chocolate. E por fin ela. Por fin a amante que nunca falla. A que sempre nos escoita. A que nunca renega de nós. Aquela a quen queremos tanto. Era hora de visitala. Era hora de acariciala. Era a hora da cama. E con ela (ou en ela) acabamos este longo día.