Ayer por la noche, en la cadena del punto gordo y el otro mas pequeño también conocida como cuatro, tuvimos la oportunidad de ver una referencia a nuestro pequeño reducto brigantino. Los hermanos García Naveira fueron transmutados en los hermanos García Naviero por obra y gracia de los espíritus que habitualmente pululan en Cuarto milenio (programa que trata lo paranormal, a cargo de Iker Jimenez)  , pero sacando este detalle al menos pudimos ver un trozo de nuestra pequeña ciudad en la tele. A partir del minuto 3:05, ¡Betanzos existe!

A nosa chegada a Orleáns foi despois dunha maratoniana viaxe pola beira do Loira para ver castelos (detallada na capítulo anterior). Sen embargo aínda tivemos tempo a tomarnos unha botella de Burdeos ó chegar ó hotel (Bring de Snic, ou algo así..., 94 euros en total para os catro). É mais, aínda fumos a dar o tradicional paseo de tódalas noites ó chegar á cidade. De Orleans sorprende a súa maxestuosa catedral e as súas vetustas rúas.  Sen embargo, despois de Tours e Burdeos xa apenas nos sorpendría nada. O plan era irse a durmir e pola mañá ir a ver a casa de Xoana de Arco.Chegou a mañá, e con ela a visita á casa da heroína francesa. A verdade é que non ten moito que ver, pero polo que valeu (1euro polo día que era, ou por diversos descontos), non estivo mal. Ata nos puxeron unha recreación dos feitos históricos acaecidos cando vivía a M. Pita francesa, mezclando unha narración con diversas maquetas ilustrativas. Sobre as 11 saímos de Orleans. Foi o día do "No probleeemo", pero esto é algo que queda entre os europadiantísticos.
Chegamos a Reims sobre a hora de comer, e comemos nun turco onde nos toman, por primeira vez de moitas, por italianos. Buscamos albergue (albergue xuvenil) i atopamos sen problemas un (18 euros por cabeza). , Visitamos a impresionante (para variar) catedral e facemos sesión fotográfica dentro e fora. Despois voltamos para o albergue e ceamos coa compañía dun Burdeos. As lecturas de H. Potter e M. Bobary apalancan a algúns. Ainda que pretendemos alugar albergues en Amsterdam vemos que non é posible porque alí no fondo tiñen algo en común con Galicia: Non ía internet. Pese a que nos "invitan" a ir a un ciber cercano, decidimos deixalo para outro día. Esta vez non damos o paseo nocturno, e a única movida á espera de Bélxica é o remate da botella de Burdeos mentres Novo se fuma tranquilamente unha truja sentado nas escaleiras da parte de fora do albergue.

Como ben informou Alexito no seu día, xa podemos decir que hai local para fin de ano con toda a seguridade do mundo ou, mellor dito, sen nada de seguridade do mundo. Digo esto segundo porque este ano imos ter que obrar minimamente o "novo" local para que non haxa incidentes-accidentes. Ademáis hai que ir recopilando temas musicais para darlle ambiente á festa. Por exemplo, esta "perla" que me atopei por internet (dalle a "VER MÁS" se queres ver algunha perla máis e saber algo máis de finde-ano):

Si Andy Warhol "sorprendió" al mundo con su lata de tomates, aquí tenemos una nueva obra de arte que sin lugar a dudas causará furor en las galerías de medio mundo y en siglos posteriores...una nueva etapa ha llegado...románio, gótico, el Renacimiento...todo eso quedará reducido a la nada tras contemplar esta nueva expresión de arte moderno, el "brigantionismo"

Ojo a la calidad de las texturas, en ese "lienzo" tan particular, ese sombreado en los dibujos, esa calidez en la expresión gráfica...

En resumen, esta obra de arte que, a su vez, resume prefectamente un instante, un momento, una fotografía de parte de la actual vida social brigantonia

p.d.: Los autores de la obra han preferido guardar su anonimato porque, ellos sí, son gente modesta con un talento creativo realemente espectacular que no buscan la gloria ni la fortuna

Dale a "Leer más" si quieres conocer las últimas novedades brigantonias

Ante o aluvión de peticións (a frioleira de...1 petición -de Estelilla-), decidín poñer o segundo "capítulo" da viaxe, por agora de ida, Betanzos-Amsterdam. En esta ocasión contarei un pouco como nos foi e que nos pareceu Tours e a xornada que pasamos polos castelos do Loira ata chegar a Orleans (non inclusive).
Como no caso de Burdeos, a noticia-crónica vai acompañada por unha galería onde (nunha primeira parte) se poden ver algúns dos edificios e paisaxes que fumos vendo e unha pequena recopilación de fotos nosas que dan fe da nosa presencia na zona (na segunda parte da galería).

Tours
Destaca esta cidade polo seu impresionante casco antigo, encabezado por unha basílica (Saint Martin) que foi enorme, xa que agora só quedan algúns torreóns en pe. Seguindo a constante das demáis cidades francesas, ten un bo número de igrexas, museas e edificios antigos.Para chegar aquí dende Burdeos non leva moito tempo, pero sí moito money (20 eurazos para uns 200 km de autopista). Ainda que non fixéramos reserva, non tivemos problemas para atopar un hotel moi xeitoso, que parecía unha especie de casa onde os donos alugaban habitacións (La Vendome, 35 euros-dobre). Atendeunos un vello moi amable, pero só francésfalante. Ceamos pizza na acolledora praza central, a un prezo normal. De Tours pouco máis (un almorzo e unha cesta da comida das que aínda conservamos a lista), xa que chegamos case de noite e pola mañá comezaba unha longa xornada polos castelos do Loira.

Aunque probablemente Pablo Seoane y Valentín Barral informarán con mayor precisión y seriedad de este tema en próximas fechas, podemos ya anticipar algunas cosas de lo que será uno de los eventos que hará correr una gran cantidad de tinta virtual en las próximas semanas: la ya clásica cita de fin de año

Muchos habían sido los rumores y especulaciones sobre la disponibilidad o no de local para este año...Parece que, finalmente, y de nuevo gracias a la habilidad negociadora del diplomático brigantonio Juan M. Gómez & family, se ha conseguido un local, muy próximo a los utilizados en años anteriores, y que incluso goza de una mayor amplitud en cuanto a superficie, por lo que este año se podrá batir el récord de asistencia al evento, que ha crecido exponencialmente desde las 15-20 personas del primer año hasta superar con claridad el medio centenar el año pasado.

El nuevo local, eso sí, requerirá de una obra de albañilería/carpintería fina, por la necesidad de instalar un pasamanos que evite posibles caídas accidentales en las escaleras que permiten el acceso a la "habitación" donde se celebrará el evento, y que, teniendo en cuenta las especiales circunstancias alcohólicas y la percepción de la realidad que habrá esa noche, suponen un peligro para la salud pública. De todas formas, ayer ya se plantearon una serie de soluciones que permitan solventar ese problema, mediante un pasamos maderil que estaría posteriormente empotrado en la pared...

En cualquier caso, todo apunta a que, este año también, la organización del evento será todo un éxito de crítica y público, en un acto en el que se espera reunir a lo más selecto de la "ALTA SUCIEDAD" brigantonia...

Por supuesto, las cámaras de Brigantio.com estarán allí, buscando captar el momento, la imagen, el protagonista, como en años anteriores. Un protagonismo que en "2005" recayó en Valentín Barral y su idilio con el alcohol fundamentalmente, y en "2006" con Ángel Carro y Fatimita. "2007", en cambio, no tuvo ningún protagonismo especial...Veremos quién da la nota en este 2008 que se estrena dentro de mes y medio.

Por el momento, podemos recordar años anteriores con los trailers promocionales que están colgados en el YouTube:

Tráiler de "2005: Odisea 1.5"

http://es.youtube.com/watch?v=7XBayPc3478

Tráiler de "2006"

http://es.youtube.com/watch?v=_zJBdkwzrqQ

Primer tráiler oficial de "2007"

http://es.youtube.com/watch?v=gbGDBfEDjRQ

Segundo tráiler oficial de "2007": 'La máquina de bailar'

http://es.youtube.com/watch?v=oLYelNIUpi0

...y otras hierbas...

Por otra parte, tras la "party" celebrada en casa de Inés-Villa la semana pasada, se está planteando la posibilidad de celebrar otra edición a lo largo de las próximas fechas navideñas, aunque con una organización un poco más elaborada.En cualquier caso, esta idea todavía se encuentra en una fase de elaboración muy "primitiva" (juasjuasjuas...) por lo que, en estos momentos, se trata tan solo de un simple rumor

Creando desde O Carballiño

Y ya por último, tranquilizar a tod@s mis fans y hooligans...ya sé que un mes y medio (o más)sin  noticias de LBDM o articulillos en esta página es mucho tiempo, pero eso no significa que estemos faltos de ideas...

De hecho, podemos decir que nos encontramos en pleno estado de (des)gracia y que, desde el mismo O Carballiño estamos escribiendo un gracioso y simpático artículo para Brigantio.com que se editará en las próximas semanas y en el que se elegirá, de entre 3 candidatos, al "Gigoló del año 2007"...los candidatos ya os los podéis imaginar...(los fundadores de Brigantio.com se han quedado fuera del concurso para evitar fraudes en las votaciones)

También se ha retomado el guión de "A C K 2", en el que estos dos seres ¿¿extraterrestres?? pretenden la conquista de la tierra ayudados por un Psicodictador con muy mala leche y con la ayuda mediática de todo un maestro de la manipulación...

Y ya por último, desde LBDM informan que están revisando textos y melodías para preparar un tercer álbum para 2008, y que en principio se planteará como un álbum en directo en el que se interpretarán temas de los 2 discos anteriores, así como un puñado de nuevas canciones y alguna versión. Todo con vistas al Verano de 2008, claro...

Seguiremos informando en ésta, su página amiga (exceptuando las pornográficas, claro...ejem...)...BRIGANTIO.COM

Pois sí, por fin colguei a galería da primeira cidade do Tour por EuropAdiante. Trátase da fermosa Burdeos. En primeiro lugar colguei na galería (Viaxes->Burdeos) unhas cantas fotos de edificios, monumentos e ambiente en xeral, para rematar cunha segunda parte onde aparecemos nós na cidade.

Tivemos a sorte de que a nosa estancia en Burdeos coincidíu en sábado i en pleno mundial de rugby, coa disputa esa mesma noite dun Inglaterra-Francia que se acabarían levando os de Wilkinson. A nosa chegada foi en plena tarde, e non nos quedou máis remedio que recurrir ó parking de pago (14 euros ata a mañá do día seguinte). Despois fumos buscar o hotel, reservado dende os días anteriores. Fíxonos gracia que o papel hixiénico non tivese rollo. O hotel (La Boeti) era bastante cutre para o que valeu (uns 45 euros a habitación dobre).

Apenas deixamos todo, fumos a ver a cidade. Este rápido ritmo ía a ser unha constante ó longo de toda a viaxe. En xeral, en Burdeos, moito que ver: Catedral, Igrexas, Rúas do século XIX, Explanadas (grandes prazas) e sobre todo o paseo ó borde do río. Puidémolo contemplar todo co encanto da noite e coa claridade do día.

Ceamos nun turco (prezo "normal"), onde comprobamos o difícil que é comunicarse cando non se ten nin idea de francés. A odisea para pedir unha auga a un francoturco, non ten prezo. Sen embargo serviúnos para saber que a ensalada en francés pronúnciase "salad" e o tomate "tomat".

Non nos deitamos moi tarde, polo cansancio da viaxe e porque ó día seguinte tocaba "paseo" ata Tours. Pola mañá fumos disfrutar outra vez do paseo ó borde do río e chapucamos un rato nunha especie de poza artificiar, como unha piscina de só uns poucos centrímetros de profundidade. Por esta zona había máis xente que polo centro, onde a cidade daba a apariencia de estar nunha completa resaca. Despois tiramos hacia Tours, onde atapamos un impresionante casco antigo. Pero esa.... é outra historia.

Aquí estamos de novo. Despois de dúas semanas de viaxe, regresamos para contalo. Aínda é cedo para asimilar toda a viaxe, así que irei contando cousas por fascículos según me vaia acordando, sobre todo contar o que hai en cada sitio para que sirva de pequena guía para quen queira ir a ese lugar.

En xeral foi máis ben unha viaxe turística e cultural que festexeira. Ademáis en pleno outubro por Francia, Bélxica e Holanda non se pode agardar moito ambiente polas noites.

No seu momento contarei (con cadanseu galería gráfica) que nos pareceu Burdeos, Tours, os castelos do Loira, Orleans, Reims, Brujas (Bélxica), Amsterdam (Holanda), Amiens, Bayeux, praias e ceminterios de Normandía, Monte de S. Michel, Vannes, Carnac, Quiberon, Les Sables d'Olonne, Cognac, Donosti (Euskadi) e Cambre (Galicia) .

Se a alguén lle interesan as fotos dalgún lugar concreto, que as pida, xa que as que porei serán escollidas e con calidade reducida, que senón non hai espacio. 

En canto teña todas as fotos comezarei por Burdeos, que merece un apartado para el so.

O mércores 10, o aspirante a presidente do goberno, o señor Rajoy fixo unhas declaracións dun estilo que ata agora só vira ó Rey ou ó caudillo. Nelas decía que el se sentía español e que coñecía a xente que tamén tiña ese sentimento, basicamente. É decir, nada que non se soubese. E o decía en vísperas do festivo nacional. O caso é saber que se pretende con todo este montaxe... conseguir máis votos e crispar a situación? Pode que teña éxito, nun momento da historia en España onde hai un equipo de goberno que non leva ó pe da letra a idea de que "España es así y punto, porque lo dice la Constitución". Eso non gusta,  en xeral, á xente deste Estado.

Pero o peor non é eso. A sensación que se quere transmitir é que "los que son como yo y se sienten españoles, son los buenos, los demás son terroristas". Creo que esto non é máis que outro paso na demonización dos nacionalismos (ademáis de intentar meter ó SOE no mesmo saco), e mentres que os que o intentan facer crer non teñan (máis) éxito, non vai pasar nada. As últimas políticas nacionalistas tampouco axudan, e reforzan a posición dos crispadores. En Euskadi, o lehendakari pide facer un referendum para o ano. En catalunya quéimanse fotos do Rey. En Galicia, bueno, en Galicia nada.

De todos xeitos, o lehendakari está no seu dereito de convocar un referendum non vinculante, i en Catalunya os poucos exaltados que queiman a foto dun paisano clave na historia de España (polo visto, clave para ben do pais) non veñen senón a representar o que hai moito tempo que se prantexa pola rúa: a necesidade da continuidade da monarquía, de que uns continúen ocupando un cargo importante por ser fillos de quen son.

Resumindo, que dende o meu punto de vista o señor Rajoy é un oportunista e probablemente o seu mensajito de patriotismo guste, sobre todo na xente máis conservadora do Estado. E ademáis os de ETA poñendo o seu granito de area para crispar máis na súa loita sen sentido.

Espero que o estado da nación esté máis calmado cando volte a ela. Au revoir!!