O quizás debería poner del 2007 o del 2006, ya que lo a continuación expuesto está escrito en base a lo de años anteriores, pero bueno. Dudo que el cambio este año sea radical.

Este artículo trata del próximo evento "Medieval" de la zona, tras la siempre carismática pero cada vez menos sorprendente Feira Medieval de Betanzos (aunque esta vez al menos lo de las brujas fue algo nuevo y en mi opinión muy bueno) , y que no es otro que el XIV Mercado Medieval de A Coruña.

Este año dará comienzo el 22 de julio (el martes de la próxima semana) y acabará el 27 (el domingo), lo que nos da  seis días de fiesta. Pero bueno, el mogollón de gente y ambiente vendrá el viernes y sobre todo sábado.

¿Y que hacer si nunca antes pudiste disfrutar de este evento? ¿que hacer si no sabes como llegar y sobre todo donde aparcar? Pues simplemente darle al Leer más y echarle un ojo o los dos al mapa virtual que he hecho en donde aparece todo lo necesario y más para vivir esta gran fiesta.

Ainda que quedaban aínda varios días de viaxe, prefirín resumilos nunha última noticia e galería de fotos (na sección "De Bretaña a Galicia", en "viaxes", coas típicas subseccións de "lugares" e de "viaxantes"). Esos últimos días pasáronse rápidos, entre o cansancio acumulado e a tristeza por finiquitar a viaxe, esa viaxe que naceu un día na cabeza de Sergio, para despois cocela un día no Lanzós (ó principio íamos ir a Alemaña!!) e finalmente planificada ó longo de varios meses.

Neste último tramo, o día 11º saímos ata Carnac (en idioma bretón, Karnag). Pasamos a mañá vendo os aliñamentos de rocas, bastante impresionante, pero monótono. Despois fumos ata a península de Quiberon, e hacia a vila co mesmo nome (en bretón Kiberen). Comimos nun descampado de volta da vila e tiramos hacia St. Nazaire (tiñamos a opción de ir a Nantes, pero decidimos non ir máis a grandes cidades). Como non nos convencía para durmir alí, pasamos por varias vilas (Savernay, St. Etienne de Montuic...), sendo ese día o maior tute en coche. En "La Roche" non atopamos nada, e finalmente pernoctamos en "Les Sables D'Olonne" (91€ o hotel), do que pouco máis podo decir dela que ela unha vila con porto e mar, tipo Coruña. Ceamos nunha "crepería de Bretaña" por 51 €. Ó día seguinte saimos da bretaña e collimos rumbo a Cognac.

Cognac: Último día en Francia

Ó chegar a Cognac, medios famélicos (xa  pasaba un rato da hora de comer), fumos a comer a un lugar onde servían Omelette francesas (ainda que non estou seguro se alguén as chegou a pedir...). Nesta vila tivemos unha ardua tarea de búsqueda de hotel, que nos fixo andar moito máis do que quixéramos. Finalmente atopamos un por 101 € (dúas camas de matrimonio -outra vez!-, nas que a repartición era bastante obvia...), o récord en aloxamento de toda a viaxe. Ceamos en "L Coq d'or" apurando o último día para tomar comida típica francesa (70 €). Alí tomamos todas as partes imaxinables dun pato no seu formato machacado e varios tipos de carne. Ó día seguinte, estaríamos en Donosti.

Día 13: Au revoir, Francia

Saímos ás 8 dirección Burdeaux e polo camiño paramos en Pons a almorzar. Ás 14 aproximadamente estábamos en Donosti.  Atopamos sen problema aloxamento no albergue "La Sirena" (tirado de precio, 12,7 euros per capita) despois de barallar varios hoteis (moi caros). Comemos nun telepizza (30 euros). Despois fumos coñecer á cidade na que nos sorprende moi gratamente a visión nocturna da Contxa. Cuns txocolates e unhas tapas na parte antiga da cidade acaba a nosa expedición pola cidade. Como o albergue tiña toque de queda ás 2, decidimos que como nos esperaba unha longa viaxe o mellor era ir a durmir.

Día 14: Volta a casa

Este último día levantámonos cedo (sobre as 7) para poder estar en Galicia na tarde-noite. Agardávanos un día na estrada. Paramos a comer un rato antes de León (nun pobo que levaba a palabra "mula" non seu nome, é o único que teño anotado...). Ás 19 horas estábamos deixando a Estelilla en Cambre, sendo Yelina o noso primeiro contacto cun/cunha galego/a en varios días. Unha vez en Betanzos, o único que faltaba era quedar para o día seguinte para lavar o coche.

Gracias ó apoio e ata a seguinte viaxe

En fin, só queda por decir que agradezo o seguimento de moita xente que me comentaba os distintos capítulos e as distintas galerías. Está ben saber que a lo menos alguén lle saca partido a todo esto. Gracias e vémonos na próximas viaxes.

En toda viaxe que se precie sempre hai un lugar co que non contabas e que sorprende gratamente. A cidade bretona Vannes  (en bretón Gwened) ocupou, no que a min respecta, ese lugar de honor. ¿E que decir de St. Michel, quizais o "Mount" máis coñecido? Se queredes, podedes ver cousas destes lugar no lugar habitual (galería->viaxes), con fotos dos lugares e de nós en eles.

Este día de viaxe (o 10º) foi dos máis completos, xa que hai que recordar que pasamos a mañá en Normandía para despois coller rumbo St. Michel e visitalo. O típico paseo nocturno, en esta ocasión por Vannes (entre St. Michel e o próximo destino, Carnac), foi dos máis fermosos de tódala viaxe. En realidade deste día non teño demasiados "apuntes", xa que como se pode ver foi bastante intenso. Para comer, levamos comida de supermercado e comimos "de campo" nos arredores do Mount St. Michel. O hotel en Vannes costounos 82 euros e ceamos pasta. Tamén teño apuntado "xente maja" en Vannes, así que se ides por alí seguro que vos tratan ben. No próximo capítulo (quizais o derradeiro) contarei a lo menos como eran os aliñamentos de Carnac. Atractivo, eh?

En estos días post-vacacionales, y esperando que pronto llegue el verano, el sol y la playa, es hora de recordar, por si alguno anda (muy) despistado que cerca de Betanzos se encuentra una playa famosa, la grande de Miño.

Cierto es que ahora en vez de arena tiene un muro de dos metros apropiado para abrirse la crisma si uno no anda con el suficiente cuidado, pero eso no quita que siempre sea un placer ir de Betanzos, a Miño.

Vanse cumprir por estas datas dez anos da imaxe da foto (Futuroscope, Poiteirs). Por entón, unha clase de 2º BUP do instituto Francisco Aguiar gañaba o rally matemático e viaxaba a Toulouse a competir con outros grupos doutras autonomías españolas e francesas. Realmente era unha clase chea de xente competente, que hoxe en día son médicos, arquitectos, inxeñeiros, músicos, biólogos....

Aínda que é unha desas viaxes nas que un pensa que se vai seguir tendo contacto coa xente para sempre, ó longo dos anos a intención queda moi lonxe da realidade. Se pulsades "Leer Más" contarei o que sei agora de cada un deles, poñendo o seu nome e o seu apodo do momento da viaxe entrecomillado. Se algún dos que está na foto lee este artigo, pois a ver se se anima a poñer un comentario. Para a demáis xente, pode resultar interesante botar un vistazo para ver se encontra a alguén coñecido. Por certo, tras unha gran mata de pelo anda un dos administradores deste sitio. Hoxe en día, esa mata pasou dun castaño oscuro a color "transparente". Que se lle vai facer....